Verslag najaarsexcursie Kunst en Cultuur Leudal op 30 oktober 2017
naar Gorssel; museum MORE en dependance kasteel Ruurlo.

We vertrokken op tijd en reisden eerst naar Gorssel. In het museum stonden al tafels met koffie, thee en gebak klaar. Dat voelde als een warm welkom!

Het museum is gehuisvest in het voormalige gemeentehuis, dat verbouwd is door architect Hans van Heeswijk, die er met veel glas, een daglichtmuseum van maakte.

De naam 'MORE' komt van MOdern REalisme. Ik citeer: "museum MORE hanteert als verzamelbegrip modern realisme. Daarbij wordt realisme beschouwd als een verhaal dat in principe oneindig is en van inhoud kan veranderen."

Bij de aanleg van de collectie werd gekozen voor beeldende kunstenaars uit de 20e en 21e eeuw, die de zichtbare werkelijkheid als uitgangspunt nemen en deze op herkenbare wijze verbeelden.

Een uitstekende gids gaf ons een goed tijdsbeeld door ons te leiden langs werken van o.a. Raoul Hynckees, Dick Ket, Pijke Koch, Wim Schuhmacher en Carel Willink; de belangrijkste neorealisten. Maar we zagen ook samengestelde foto's van Ruud van Empel, Jan Mankes' klassieke onderwerpen en nog vele anderen.

De kers op de taart was de tijdelijke tentoonstelling van Herman Gordijn. Hij schildert de werkelijkheid achter de werkelijkheid virtuoos. Hij is een van de belangrijkste Nederlandse schilders van de laatste 60 jaar. De naakte huid fascineerde hem en het drama van het verval komt op veel schilderijen voor.  Zijn portretten in opdracht zijn majestueus.

Na de lunch gingen we, in de nog steeds stromende regen, naar kasteel Ruurlo. Kosten noch moeite werden door de Hr. en Mevr. Melchers gespaard om het kasteel te restaureren en er de collectie van Carel Willink te huisvesten. Omdat de zaaltjes te klein zijn voor groepsrondleidingen, kregen we een lezing in de trouwzaal. Ook daar, zoals overal, rococo stucwerk en moiree zijde als behang. De kleuren daarvan zijn overal aangepast aan de kleuren van de schilderijen. Er waren mooie schoorsteenstukken en ingelegde vloeren.

Ook hier werkte Hans van Heeswijk met veel glas. Vermeldingswaard is de  loopbrug van glas en staal, met in de glazen wanden gegraveerde rietpluimen. Behalve de schilderijen van Willink, konden we ook nog jurken van Mathilde Willink bewonderen.

Het weer was te slecht om door het park te wandelen, we konden er slechts door de ramen  van genieten.

Om 17 uur reisden we moe, maar voldaan en enthousiast over wat we gezien en gehoord hadden, richting Baexem.