Terug naar het overzicht

Beeldende kunst

De commissie Beeldende Kunst organiseert sinds 2000, structureel een voor- en een najaar Leudal Expositie van telkens twee Limburgse kunstenaars, met professioneel ruimtelijk en twee dimensionaal werk van "ere divisie" niveau.

Voorjaars expositie

Grote kunsttentoonstelling

Het desolate, industriële karakter van de immense leegstaande hallen van Orgelbouw Verschueren te Heythuysen leent zich uitermate goed voor een kunsttentoonstelling. Vermaarde kunstenaars werken mee aan de tentoonstelling. Aan elk de kunstenaars is een hal toegewezen die ze zelf mogen inrichten. Veel van hun kunst beweegt zich op het raakvlak van kunst en techniek. Alle deelnemende kunstenaars zijn uniek, eigenzinnig en vernieuwend.

De kunstenaars

Het is de organisatie gelukt twee werken van Shinkichi Tajiri (1923-2009) naar Heythuysen te halen. Tajiri, een internationaal vermaard kunstenaar van  Japanse afkomst, had lange tijd zijn atelier in kasteel Scheres te Baarlo. Hij behoorde tot de Cobra-groep en was in 1959 medeoprichter van de Groep Amsterdam.

De inspiratiebron van Ton Oostveen is de droom om te vliegen. Hij toont verbazende luchtkunst. In zijn werk is sprake van een relatie tussen kunst, techniek en wiskunde.

Bernard Visser maakt kunst met een aards karakter. Zijn schilderijen en houten beelden dragen een huid die lijkt op de huid van de aarde zelf.

Kunstschilder Jeroen Vrijsen refereert aan beschouwingen over de maatschappij zoals stedelijke ontwikkeling en architectuur en legt een link tussen culturele identiteit, geschiedenis en toekomst.

Marco Wit is altijd op zoek naar de kern van de dingen. Geïnspireerd door politiek, massamedia, industrie en leger ontstaan bizarre symbolische objecten met een industriële uitstraling.

De beelden van Godelieve Geurts zijn, letterlijk ijzersterk en tegelijkertijd speels, avontuurlijk en poëtisch. Godelieve boetseert plaatstaal, tekent in de ruimte met betondraad en schildert als het ware met kleurrijk sloopijzer.

Natascha Waeyen tekent met gesoldeerd ijzerdraad in de ruimte; het karakter is open, figuurlijk, veelzijdig en spiegelbeeldig. De lichtpiramide aan de rotonde te Heythuysen is van haar hand.

Hip hop, graffiti en streetart geven zin aan het leven van Gart Smits. Hij is net terug van een groot project in Patras Griekenland. In Weert heeft hij het project Philips van Horne gerealiseerd.

 

Graffitiproject met basisschool de Heihorst in Heibloem

Onderwijs is niet alleen taal, rekenen en geschiedenis. Docent Jan Mennen, zelf kunstenaar, vindt het ontzettend belangrijk dat de creativiteit van leerlingen wordt ontwikkeld. Hij was dan ook erg verheugd toen de Stichting Kunst en Cultuur Leudal hem benaderde voor een graffiti project onder leiding van Gart Smits.

Gart, graffiti en street art artiest is net terug uit Griekenland waar hij in Patras betrokken was bijeen torenhoge muurschildering op een groot gebouwencomplex. Hij stelt zelf: graffiti, street art en hip hop hebben mijn leven gered.

De twee hoogste groepen van basisschool de Heihorst te Heibloem hebben op donderdag 16 mei 2019 meegedaan aan een graffiti- en street art workshop. Na een kleine introductiecursus konden ze zich in de openlucht uitleven met spuitbus en verf. En dan blijkt dat jongeren heel wat fantasie en creativiteit huis hebben. Zo wordt ook de interesse voor kunst aangewakkerd; niet alleen bij de kinderen zelf maar ook bij hun ouders.

Tijdens de grote kunsttentoonstelling ’Kunst en Techniek in de oude orgelfabriek’ aan de Dorpsstraat 102 te Heythuysen, die op 16 juni om 14.00 uur door burgemeester Verhoeven geopend wordt, kunt u het werk van de kinderen bewonderen, samen met het werk van de grote meester, Gart Smits, dat speciaal voor deze tentoonstelling op een wand van 4 bij 2 meter een nieuw werk creëert.

 

Fototentoonstelling ‘125 jaar Verschueren Orgelbouw Heythuysen’
  door Heemkundevereniging Heythuysen

Verscholen achter twee statige gevels aan de Dorpstraat van Heythuysen, bevinden zich de leegstaande bedrijfshallen van Orgelbouw Verschueren.  Industrieel erfgoed met een historie van meer dan 125 jaar. De heemkundevereniging heeft daartoe een boeiende fototentoonstelling samengesteld met uniek fotomateriaal uit de lange historie van het familiebedrijf uit Heythuysen.

De oprichter en pionier
Leon Verschueren (1866-1957), de oprichter van het bedrijf, is een bedrijfspionier in hart en nieren en hij begint op 15 mei 1891 met het vervaardigen van orgelpijpen. Hij is een veelzijdig en creatief man met een brede belangstelling. Voor zijn medewerkers is hij een vaderfiguur. Hij koestert zijn werknemers, maar zij geven ook erg veel terug en dat vormt de basis van het succes. Het bedrijf vormt één grote familie en degenen, die gewerkt hebben bij Verschueren zijn voor altijd besmet met het orgelvirus.

 In 1896 wordt het eerste complete orgel gebouwd: een “volledig” (klein) mechanisch orgel voor de Hervormde Noodkerk in Schagen (staat nu in Oudesluis). In 1904 komt Max Bittner als intonateur in dienst; hij is de eerste buitenlandse werknemer. Mede door zijn kennis en kunde groeit de werkplaats uit tot een volledige orgelmakerij. In 1936   wordt Nederlands grootste orgel gebouwd voor de St. Catharinakerk in Eindhoven.

De tweede generatie
Leon I krijgt versterking  van 4 zonen. De oudste, Léon II (1903-1986) zal eind twintiger jaren de algemene leiding van het bedrijf op zich nemen. Emile (1909-1985) krijgt vanaf 1937 de leiding over het filiaal in Tongeren en Frans (1914-1986) krijgt de leiding over pijpenmakerij en intonatie, Ton (1911-1972) krijgt vanaf 1946 de leiding over de administratie, boekhouding en export overzee.

Na de Tweede Wereldoorlog breekt er een gouden tijd aan voor Orgelbouw Verschueren. Veel kerken en hun orgels zijn verwoest, nieuwe kerken worden gebouwd en andere gerestaureerd. Dit leidt tot veel nieuwe opdrachten. In 6 jaar tijd worden er ruim 100 nieuwe orgels gebouwd. Het personeelsbestand wordt uitgebreid tot 60 en in de jaren zestig zelfs tot 95 personen. Het bedrijf wordt steeds meer een economische motor in de gemeente Heythuysen.

Op technisch gebied wijzigt er in de jaren vijftig en begin jaren zestig ook het een en ander, de elektro-pneumatiek verdwijnt geleidelijk en er komen steeds meer orgels met een mechanische tractuur. Steeds meer orgels gaan naar het buitenland, eerst veelal Duitsland, maar ook overzee naar o.a. Canada, Afrika, Japan, Curaçao, Suriname, Verenigde Staten, Zuid Afrika, Nieuw Zeeland, Australië, Argentinië en Chili. Buiten Antarctica bevinden zich Verschueren-orgels in alle continenten.

Mede door Verschueren Orgelbouw ontwikkelt Heythuysen zich tot een open gemeenschap die midden in de wereld staat. Nieuwe personeelsleden komen niet alleen uit Heythuysen en directe omgeving, maar ook uit Duitsland, Friesland en uit het westen van ons land. Ze verblijven bij plaatselijke hotels of ze gaan ’in de kost’ bij diverse gezinnen en vestigen zich na hun huwelijk definitief in Heythuysen. Ook de Franse intonateur Henri Grados verblijft van 1948-1969 als vaste gast enkele maanden per jaar in hotel het Anker.

Medewerkers van Verschueren worden gedurende lange tijd ingezet in het hele land en in het buitenland om orgels te plaatsen. Zo leren ze de wereld kennen en krijgen steeds meer een open, wereldse mentaliteit.

De derde generatie
In 1977 neemt Leon Verschueren (*1947) het bedrijf over. Hij loodst het bedrijf de moderne tijd in. Onder zijn leiding wordt consequent aansluiting gezocht bij historische orgelbouw uit de 17e, 18e en 19e eeuw.
Er worden fraaie restauratieopdrachten binnengehaald met als absolute topper de restauratie/reconstructie van het Van Hagerbeer-orgel in de Pieterskerk te Leiden dat na ca. 4 jaar (1994-1998) nagenoeg volledig wordt teruggebracht in de staat waarin het in 1643 werd voltooid. In dezelfde periode krijgt ook de St. Petruskerk te Roggel een nieuw orgel; het vorige was bij de aardbeving in 1992 onherstelbaar beschadigd.

Ook nieuwbouw krijgt een enorme stimulans. In 1984 wordt het 1000e Verschueren orgel gebouwd voor de St. Lambertuskerk te Wouw. Mede door het opmerkelijke resultaat neemt de vraag naar nieuwbouworgels in het buitenland toe. Nieuwe orgels gaan naar België, Duitsland, Oostenrijk, Italië, Noorwegen, Zweden, Finland, Spanje. Zeer belangrijk zijn: Helsinki (1994), Göteborg (1998),  San Paolo (Italië), Innsbruck (2008) en  Amsterdam (2009).

Een ander opmerkelijk nieuw instrument, opus 1100, is het Bach-orgel in de grote kerk van Dordrecht. Het laatste nieuwe orgel dat in Heythuysen wordt vervaardigd is het orgel voor de kathedraal van het Spaanse Tarragona, waarvoor het contract in 2005 getekend werd. Op 15 juni 2013 wordt het instrument door aartsbisschop Pujol ingezegend en die dag bespeeld door de Spaanse organist Valentino Miseraichs.
(De leiding van het bedrijf is dan inmiddels overgegaan naar de Stichting Verschueren Orgelbouw Ittervoort). Uiteindelijk zijn er meer dan 1100 orgels in Heythuysen gebouwd. Waar u ter wereld u ook bent, altijd kunt u een stukje Heythuysen terugvinden.

De toekomst
Omdat er geen bedrijfsopvolger in de familie is, heeft hij het bedrijf in 2014 in handen gegeven van de Stichting Verschueren Orgelbouw. Het bedrijf is sinds 2015 gevestigd in een modern bedrijfspand te Ittervoort, waar sinds het najaar 2015 de bouw- en restauratiewerkzaamheden worden uitgevoerd.

Foto's: Verschueren Orgelbouw Ittervoort

Toespraak van Ridsert Hoekstra.

Foto’s Bob strik
Hub Pasmans: Welke is jouw hemel?
Beelden in de Missiekapel:

Maart- april-mei 2019
De projectgroep “van Missiekapel tot Kunsttempel” Onder auspiciën van de stichting Kunst en Cultuur Leudal stelt de ruimte beschikbaar voor de installatie:

Welke is jouw hemel?
door Hub Pasmans

De opstelling van de elementen van deze installatie verwijst naar de “schijnbare” tegenstellingen tussen de verschillende religies in de westerse wereld.
Elke religie heeft zijn eigen rites en gebruiken, men zou zelfs kunnen zeggen z’n eigen waarheden.
In deze installatie aangeduid met een eigen richting.

In tegenstelling tot die verschillen in richting staat de gelijkvormigheid van de “gebedsbankjes”. Hierin vinden we een verwijzing naar de overeenkomst in de kern van elke religie. Het zoeken naar een verklaring voor mysteries, de angst voor de dood en voor het onbekende daarna.

In de titel stelt deze installatie ons de vraag om na te denken over onze houding ten opzichte van religie, maar vooral over de rivaliteit die tussen de verschillende religies altijd bestaan heeft en ook in deze tijd nog steeds bestaat.

Voorjaarsexcursie Stichting Kunst en Cultuur Leudal naar Dordrecht

Voorjaarsexcursie Stichting Kunst en Cultuur Leudal naar Dordrecht

De voorjaarsexcursie voert dit voorjaar naar het prachtige Dordrecht, waar op
zaterdag 6 april het Dordrechts Museum bezocht zal worden.

Rondleiding door Dordrechts Museum

Er zal een rondleiding verzorgd worden door een gids, waarbij een deel van de hoogtepunten uit de vaste collectie en een deel van de tijdelijke tentoonstelling bekeken zullen worden. Van de tijdelijke tentoonstelling is de meest aansprekende mogelijk die waarvan de titel is “Werk, Bid en Bewonder”. Daarmee worden clichés over kunst en calvinisme ontrafeld en enkele hardnekkige mythes ontkracht. Er zijn werken te zien van Ferdinand Bol, Rembrandt van Rijn, Vincent van Gogh, Theo van Doesburg en Piet Mondriaan. Binnen het zelfde thema is er ook werk te bekijken van de foto- en videokunstenaar Ahmet Polat.

Stadswandeling door Dordrecht
Na de lunch staat een stadswandeling op het programma. Daarnaast is er ook tijd om op eigen gelegenheid andere musea of interessante plekken te bezoeken.

José Fijnaut met WIEGELIED

José Fijnaut met WIEGELIED
van 1 december – 25 februari 2019

De projectgroep ‘Van Missiekapel tot Kunsttempel’ met ruimhartige ondersteuning vanuit de stichting Kunst en Cultuur Leudal en onder support van de stichting Vrienden van de Missiekapel stelt haar 29ste editie, voor de derde maal  ter beschikking aan initiatiefnemer en curator tentoonstellingen Missiekapel.

 

Jose Fijnaut (Elsloo): Toen mijn zoon een jaar of 8 was zei hij over kunst; “met kunst maak je je gevoelens eigenlijk na“. 

Al zolang ik me herinner wilde ik beelden maken en schilderen. Ik wist niet of het me zou lukken en hoe ver ik er mee zou kunnen komen. In 1983 ging ik naar de Academie voor Beeldende Kunst (ABK) in Maastricht. Eigenlijk was ik verbaasd dat ik was aangenomen. Ik kreeg een klassieke opleiding met goede anatomie lessen en leerde er vooral kijken. Mijn vakdocent was Appie Drielsma en mijn vriendin/collega Maria Stams. Maria en ik deelden de passie van portret boetseren.  In 1988 deed ik eindexamen als jongste van de ABK, was cum laude geslaagd en genomineerd voor de Hustinx prijs. 

Nu exposeer ik veel en regelmatig, geef les, krijg opdrachten. Ik werk nog altijd met Maria Stams. Onder de naam Koppig Limburg werken we aan portretten. We boetseren ieder een portret of we maken het portret gezamenlijk en we durven het sinds kort ook aan om “quatre main“ aan een portret te werken.

Haar werk bestaat uit een grote diversiteit van technieken en materialen naast het boetseren van de portretten, schildert zij, werkt met klei, staal, kunststof, glas, pluche eigenlijk alles wat ze kan gebruiken om haar beeld te verbeelden. Het zijn vaak herinneringen, het levert verschillend en kleurrijk werk op.

Het is een klankbord van haar leven zoals nu met de installatie Wiegelied" bij de kerk in Heythuysen, in de Missiekapel,  Aangestuurd met een sensor en dus dag en nacht te zien tot 25 februari. 

José Fijnaut www.josefijnaut.nl 

3 febr. - 14 febr. Stefano Odoardi in Leudal en Roermond

Films, docu’s, foto’s, aquarellen, conceptuele kunst en installaties. Stefano Odoardi zet de zintuigen op scherp. Zijn filmdrieluik Mancanza - Italiaans voor: gebrek - is bijna voltooid. Reden om aandacht te besteden aan deze bijzondere Italiaans-Nederlandse cineast en beeldend kunstenaar, die een verrassend warme band onderhoudt met Midden-Limburg.

Opening Expositie in ECI in Roermond 3 februari 2019

Jan C M Peeters met ICOON

EXPOSITIE
Jan C M Peeters met ICOON
van 1 september - 1 december 2018

De projectgroep ‘Van Missiekapel tot Kunsttempel’ met ruimhartige ondersteuning vanuit de stichting Kunst en  Cultuur Leudal en onder support van de stichting Vrienden van de Missiekapel stelt haar 28ste editie, voor de derde maal  ter beschikking aan initiatiefnemer en curator tentoonstellingen Missiekapel.

Jan was als 8 jarige misdienaar gefascineerd door de twee houten ‘bewaar- me-engelen’ aan weerszijde van de vergulde deuren van het tabernakel op het hoofdaltaar van de parochiekerk in Horn. Ook gebeurde het dat ’s morgens, zetelend in een neogotische glas in lood venster in warme gloed, hoog neerkijkend op het priesterkoor, de heersende  grimmige God verscheen.

Inmiddels zijn, na een tijdlang bijgezet te zijn geweest als twee gevleugelde hermafrodieten aan de Byzantijnse Onze-Lieve-Vrouw van Altijddurende Bijstand, de engelen van het vooroorlogs Roermonds  atelier Thissen  weer devoot terug op het altaar in Horn.

Maar nu, 2018, is een geheel nieuw, eigentijds en niet minder waarachtig  bedoeld altaarretabel,  als monumentaal vergankelijk maar poëtisch duurzaam, permanent in bedrijf in de Missiekapel  van Heythuysen (Midden-Limburg, gemeente Leudal) naast de St. Nicolaaskerk, aan het kerkplein met de Dorpstraat, van 1 september (met extra welkom op vr. 7 september  om 19.00 uur door  burgemeester Verhoeven)  tot 1 december 2018.

Peeters: ”Hoe meer ik weet, hoe minder ik begrijp, maar hoe betekenisvoller alles wordt”.                     
www.jancmpeeters.nl

18 11 2018 Najaarsexpositie: Maria Verstappen en Dick van Wijk

Leudal Najaar expositie 2018

Vrijheid in beweging

Op zondag 18 november 2018 opende wethouder Robert Martens de Leudal Najaarexpositie 2018 in het gemeentehuis van Leudal. Onder het thema ‘Vrijheid in Beweging’ exposeerden Maria Verstappen (schilderijen) en Dick van Wijk (beeldhouwwerken).

Maria Verstappen (Meyel, 1960)

Reeds in het atelier van het schildersbedrijf van haar vader raakte Maria als klein kind in de ban van verf, kleur en vormen. Zoals in de Gildetijd was schilderen in die tijd nog een verfijnd ambacht, waarbij vele technieken zoals het schilderen van houtstructuren en marmer beheerst moesten worden.

Toch ging Maria in haar studie en arbeidscarrière aanvankelijk een totaal andere kant uit. Na haar werk in de geestelijke gezondheidszorg groeide het besef dat je als mens een keuze moet maken als je je dromen wilt waarmaken en ze nam de beslissing om kunstschilder te worden.

Maria geniet van de ultieme vrijheid van die eerste streek op het doek en waarna in een zintuiglijk proces het kunstwerk zichzelf aan de kunstenaar openbaart. Ze schildert werken die voor velen een kosmische uitstraling hebben. Ze noemt het zelf vooral beeldhouwen op doek; ze werkt meestal niet met kwast en penseel maar met haar handen en een paletmes.

De vrijheid bij het creëren geeft haar een tomeloze kracht. Op geen enkele manier mag inbreuk gedaan worden op die vrijheid. Die vrijheid ontsteekt een oerkracht in de mens die zorgt voor dynamiek, intensiteit en beweging zodat een nieuwe werkelijkheid ontstaat.

Het werk van Maria is abstract maar toch universeel, vaak op grote doeken. Zij wil zich niet laten beperken door de maat van het doek. Intuïtief ontstaan harmonische composities van kleuren en structuren. Ze laat de beleving en interpretatie daarvan volledig over aan de kijker.

Maria exposeerde in binnen en buitenland, o.a. in Zwitserland, Oostenrijk, België, Duitsland en Spanje en ze heeft al een grote kring van particulieren en bedrijven opgebouwd die meerdere werken van haar in bezit hebben.

Op haar website (www.mariaverstappen.nl) vindt u en uitgebreide collectie van schilderijen van haar hand.

Klik hier om filmpje te bekijken.

 

Dick van Wijk (1943 Leiden)

Als klein kind, samen met oom Bram, hand in hand wandelend door Leiden langs monumenten, standbeelden en musea; zo werd de kiem gelegd voor de belangstelling voor kunst bij Dick.
Hij begon zelf ook te tekenen. Vele voorwerpen uit zijn omgeving tekende hij na en hij prentte de vormen in zijn geheugen.

Altijd al heeft Dick een fascinatie voor machines. Als ukkie van twaalf staat hij al achter de werkbank. Hij volgt dan ook eerst een technische opleiding. Naast een zeer goed ontwikkeld geometrisch ruimtelijk inzicht beschikt hij over enkele bijzondere karaktereigenschappen, passie en creativiteit, die ervoor zorgen dat de artistieke vonk overslaat en na zijn diensttijd gaat hij beeldhouwen studeren aan de Stadsacademie en daarna de Jan van Eyck academie te Maastricht. Hij krijgt o.a. les van de Italiaanse beeldhouwer Carasso en Arthur Spronken.

Na zijn studietijd vestigt hij zich als beeldhouwer in Roermond in de oude kunstwerkplaats van de glazenierfamilie Nicolas. In zijn beelden is Dick op zoek naar een symbiose van geometrische en organische vormen met als uitgangspunt het menselijk lichaam. Er is een drang naar vrijheid maar gelijktijdig naar de innerlijke en intense menselijke verbondenheid. Hierbij zijn beweging en dynamiek de elementen die het werk van Dick van Wijk karakteristiek en herkenbaar maken.

Dick werkt met vele materialen: brons, steen, hout, metaal, glas en combinaties daarvan.

Het is een uitdaging voor Dick om zijn ideeën vorm te geven in de daartoe geëigende materialen en technieken en de kracht van de beeldtaal zelf zijn werk te laten doen. Hij boetseert de vormen die in zijn hoofd zijn opgeslagen. Zijn fantasie en gedrevenheid zijn onuitputtelijk. Steeds meer beheerst hij daarbij de kunst van het weglaten.

In zijn lange kunstenaarsbestaan heeft hij voor veel gemeenten werk gemaakt voor in de openbare ruimte (o.a. Roermond, Heythuysen, Heerlen, Egmond aan Zee, Middelburg, Reijmesrtstok, Roubaix-Hem). Hij heeft een langdurig samenwerkingsverband opgebouwd met diverse galerijen in binnen- en buitenland (o.a. Roermond, Weert, Maastricht, Amsterdam, Bad Godesberg, Heeze en Turnhout). Hij heeft geëxposeerd op internationale kunstbeurzen, en zijn beelden bevinden zich in collecties van particulieren en bedrijven over de hele wereld (van Noorwegen tot Zuid-Korea en van Zwitserland tot in de Verenigde Staten)

Meer informatie vindt u op zijn website www.dickvanwijk.nl.

Klik hier om filmpje te bekijken.

2018 10 27 Najaarsexcursie Stichting Ludwig museum

Najaarsexcursie Stichting Kunst en Cultuur Leudal naar Ludwig Museum in Keulen

Het Ludwig Museum in Keulen beschikt over één van de meest omvangrijke verzameling  kunstwerken uit de 20e en 21e eeuw. Zo is er een buitengewone verzameling van Europese Pop Art, de op twee na grootste verzameling van werken van Picasso, een uiterst betekenisvolle collectie kunstwerken van Duitse expressionisten en van Russische avant-gardisten.

Verslag excursie Kunst en Cultuur Leudal 27 okt 2018

Deze keer ging de reis naar het Ludwig Museum in Keulen. Een prachtig museum, toonaangevend in Duitsland. Gelegen achter de Dom, vlakbij de Rijn en het Haubtbahnhof. De architectuur is prachtig, met binnen schitterend licht. Ontworpen door architectenbureau Busmann en Haberer.

Koffie en gebak stonden klaar,  daarna volgde er een ingelaste rondleiding door een deel van de vaste collectie. Onze gidsen waren een Nederlands sprekende Duitse gids en de meereizende Jan Peeters.

Wij maakten kennis met werk van schilders van het Duitse expressionisme. Zij wilden niet de wereld zelf weergeven, maar de wijze waarop ze die ondergingen. Ze wilden dat wat hun bezig hield, hun emoties en indrukken tot uitdrukking brengen. Daar waren geen wetten of regels voor. Dit had tot gevolg, dat er nieuwe vormen ontstonden. Zij onderscheidden zich daarmee van hun 19e eeuwse  voorgangers, die immers nog teruggrepen naar een traditionele vorm.

De belangrijkste collectieven waren; "Die Brucke" en Der Blaue Reiter. De eerste met  Nolde, Kirchner, v Dongen, Heckel en Pechstein, die o.a. primitieve technieken en houtsnijkunst gebruikten.

De tweede, " Der Blauwe Reiter",  met Paul Klee, Kandinsky, Marc en Gabriele Münter. Zij maakten equivalenten van muzikale ervaringen.

Toen was er de lunch.

Na de lunch een rondleiding door de tijdelijke tentoonstelling van Gabriele Münter.

De aanleiding van de tentoonstelling is de mogelijke aankoop van het schilderij "Jongenskop Willi Blab". Men zoekt nog naarstig fondsen!

Gabriele leefde van 1877-1962

Ze hield zich staande tussen mannen en  streefde naar gelijkwaardigheid. Het Fauvisme, Gauguin en  Van Gogh hadden veel invloed op haar. Ze schilderde naar kindertekeningen, volkskunst en landschappen. Haar leraar en partner was Kandinsky. Ook dat is te zien in haar werk. Ze maakten beiden deel uit van Der Blauwe Reiter.

De tentoonstelling bestaat uit 120 schilderijen uit verschillende periodes van haar leven. Ze experimenteerde en er waren zichtbare invloeden. Ook waren er foto’s en grafisch werk.

Na 1910 vallen haar schilderijen op door stralende kleuren, die niet meer overeen komen met de werkelijkheid, maar naast elkaar geplaatste grote vlakken, extra aangezet met zware contourlijnen. Schaduwwerking,  diepte en perspectief spelen nauwelijks een rol.

Uiteindelijk werd Murnau haar woonplaats. Het dorp en omgeving werden de leidraad in haar werk.

Door de 1e wereldoorlog kwam er een breuk met Kandinsky. Hij ging terug naar Rusland. Er kwam ook een einde aan Der Blauwe Reiter.

Uiteindelijk krijgt ze een nieuwe partner; kunsthistoricus Eicher. Hij vindt dat ze verkoopbaar werk moet maken. Ook daar zagen we werken van. Gelukkig keert ze terug naar haar expressionisme. Die schilderijen zijn van veel betere kwaliteit!

Begin jaren 50 gaat ze abstract schilderen.

Vanaf 1937 wordt haar werk door de nazi s als " entartet" bestempeld.

Pas in 1948 komt haar werk opnieuw in de belangstelling. Ze maakte in totaal zo’n 2000 schilderijen!

 

De hele dag was een kleurenfeest! Zeker de moeite waard om nog eens terug te gaan!

We waren om 18.30 weer veilig terug in Baexem.

Kunst en Cultuurweekend: zondag

Tijdens Kunst & Cultuur Weekend Leudal
Verbluffende vondsten bij ‘Pronkstuk of Prullaria’

Tijdens het Kunst en Cultuur weekend Leudal 2018 stond op zondag 2 september voor het eerst het onderdeel Pronkstuk of Prullaria op het programma, waarbij bezoekers kunstvoorwerpen konden laten beoordelen door deskundigen. In Midden Limburg blijken vele onontdekte pronkjuwelen op zolder te staan. Het liep storm bij de inbreng.



Zo torste een bezoekster levensgroot schilderij van een adellijke dame met zich mee. Voor ze het naar de kringloopwinkel wilde brengen kwam ze nog even langs. Ze bleek in bezit te zijn van een doek van een onbekende meester, dat gedateerd dient te worden op rond 1730 en na restauratie zo’n € 10.000, - euro waard is. Ook was er een merkwaardig, ovaal, schilderijtje met vermelding in het Latijn van heiligennamen; het bleek een reliekenhouder te zijn met een museale waarde.  Er waren diverse doeken van bekende meesters (o.a. Charles Eyck, Rheinstein, Gardner), Chinees aardewerk, uurwerken en horloges, Gouda Plateel, een verzameling Venetiaanse broches uit de 19-e eeuw, kommetjes uit de beginjaren van Regout, een zogenaamd koperen Sirihstel uit Indonesië van enkele eeuwen oud, oud-Limburgse klederdracht van 150 jaar oud, geslepen glaswerk uit de 19e eeuw en nog veel meer.

De deskundigen waren onder de indruk van de diversiteit en het niveau van de voorwerpen. Het aantal bezoekers dat ontgoocheld met een prul naar huis ging was zeer beperkt. In een aantal gevallen werden bezoekers doorverwezen naar Musea of kunstspecialisten. Zowel voor de bezoekers als voor de deskundigen was het een dag om van te smullen.

Kunstfietsroute

Op zondag was het traditionele kunstfietsen. Dit jaar was de beurt aan de Heythuysense artiesten om hun producten ten toon te stellen. Dat deden ze op zeer creatieve en smaakvolle wijze. Veel kunstenaars toverden hun eigen tuin -of die van een ander!- om tot expositieruimte en ontvingen die dag wel honderden belangstellenden. Op elke locatie was een keur aan kunstobjecten te zien, en aangezien het prachtig fietsweer was, leek het wel of heel Leudal op de fiets geklommen was om van al dat moois te genieten. Naast alle beeldende kunst viel er nog meer te genieten. Zo was er een harpiste die veel lof oogstte, een columnist die voorlas uit eigen werk en een rondtrekkend koor dat viermaal een optreden verzorgde. Daarnaast vonden mensen op de route nog een bewegende reus van 4,5 meter hoog!

2018 Kunst en Cultuurweekend Leudal: Dansschool Freh Label Studios

FRESH LABEL STUDIOS

 

Na de circusvoorstelling voor de jongste jeugd was het ‘s middags tijd voor de teeners.

Rond 14.00 uur kwamen de dansers van Fresh Label Studios de Baexheimerhof binnen.

Iets te laat, maar later bleek waarom.

De show begon met een optreden van recreatieve cursisten, “dansers die dit doen voor de fun en om sportief bezig te zijn”, zoals Stephan hen aankondigde.

Hoezo, lekker dansen voor de fun!

Een wervelende show van enthousiaste, bevlogen dansers, goed op elkaar ingespeeld en met veel passie uitgevoerd. Een klasse apart!

Een plezier om naar te kijken. En dit was pas het begin.

Er volgde een ronduit spetterend optreden van verschillende groepen.

Elk nummer met een schitterende choreografie, synchroon uitgevoerd en alles van begin tot het eind van top kwaliteit.

En ja, de muziek was meer dan luid aanwezig, maar dat was in deze “volledig van ondergeschikt belang”, zoals (sommige oudere) bezoekers zeiden, “de show was zo indrukwekkend, dat het geluid zeker niet als hinderlijk werd ervaren!”

Niet verwonderlijk en wel helemaal terecht dat deze jonge mensen kortgeleden, tijdens de Wereldkampioenschappen Streetdance in Glasgow 2x een zilveren medaille hebben veroverd. Chapeau!

Als klap op de vuurpijl kreeg het publiek een primeur.

Stephan legde uit waarom zij iets te laat bij de Baexheimerhof waren aangekomen: er was nog een extra repetitie geweest van een speciaal nummer dat zij ons wilden laten zien.

Na het weekend zouden zij nl. naar Hilversum gaan voor tv opnamen, waar dit nummer  wordt opgenomen.

Ofschoon nog geheim, voor Stichting Kunst en Cultuur Leudal hebben zij dit nummer uitgevoerd!!!

Het publiek heeft genoten.

Zij die er niet bij waren hebben dus iets heel speciaals gemist, topsport van de bovenste plank

en dat gewoon in Leudal.

Een zeer geslaagde middag!!.

2018 Kunst en Cultuurweekend Leudal: De Circusboerderij

Kindervoorstelling

Op zaterdagochtend in het cultuurweekend vond de kindervoorstelling ‘De circusboerderij’ plaats. Gelukkig lieten veel kinderen en hun ouder, opa’s, oma’s zich deze gratis voorstelling niet ontgaan de Baexheimerhof zat bomvol! Want het was de moeite waard: Jokke, de enige artiest van het circus, liet weten dat er helaas geen verdere artiesten waren komen opdagen die morgen. Geen nood: de kinderen werden zélf artiest! Met Eva achter de coulissen, die de nieuwbakken hoofdrolspelers gauw schminkte en verkleedde, werd de voorstelling alsnog een groot succes!

2018 Kunst en Cultuurweekend Leudal: Kloosterdiner

Komt de kloosterorde van “De Gouden Eikel” naar Heythuysen?

Op de uitnodiging van de Kloosterorde van “De Gouden Eikel” voor een informatieavond met diner, werd met overweldigende belangstelling gereageerd.

Meer dan 80 aanwezigen probeerden duidelijkheid te krijgen over het mysterieuze verhaal van deze Kloosterorde.

Zij werden bij binnenkomst door 3 paters en 3 nonnen ontvangen.

Voorzien van en aangekleed in habijt met koord, werden de aanwezigen uitgenodigd binnen te treden in de sfeervol aangeklede refter voor een ontvangst met koffie en nonnevot, waarna een introductie en voorstelronde door de zusters en broeders werd gedaan.

 

Tijdens het zeer smakelijke diner kwam echter al snel de ware aard van de excentrieke, hilarische broeders en zusters aan het licht.

Deze nieuwe orde was niet alleen op zoek naar woonruimte, ook was zij uit op uitbreiding van het aantal leden van de toch wel ietwat dubieuze orde van samenwonende klooster-lingen.

Met humorvolle acties, tussen de dinergangen door, bespeelden zij de aanwezigen om hen te overtuigen van de goede bedoelingen, met zelfs een processie, “de Gouden eikel” voorop, vanuit de Bombardon naar het plein bij de kerk. Met zang en dans en luide aankondiging via de megafoon, werd heel Heythuysen op de hoogte gebracht.

Bij terugkomst in de refter volgde onverwacht de heiligverklaring van  fotograaf Kees.

Dat zal hem nog lang bijblijven!

Zelfs Sylvia en Cor bleken gecharmeerd van de broeders en zusters. Even leek het of zij er misschien wel aan dachten om in te gaan op de overtuigende toespelingen, zij waren er heel dicht bij…!

 

Doch het ware verhaal van de komst van de Kloosterorde naar Heythuysen bleef, natuurlijk, een mysterie.

 

De eindconclusie was niet moeilijk.

Tonieëlgroep Heitse maakte een groot feest van deze avond, waarin alle aanwezigen met plezier hun steentje bijdroegen, de in stijl aangeklede refter (menig klooster zal daar jaloers op zijn) met een goed verzorgd diner, kortom op alle fronten een zeer geslaagde avond.

 

Maar… we weten nu nog steeds niet of…..!

2018 Kunst en Cultuurweekend Leudal: Opening
Opening
MAARTEN VAN DEN BERG en NATASCHA WAEYEN : 'MINSTENS TACHTIG RONDJES

MAARTEN VAN DEN BERG en NATASCHA WAEYEN

De 27 editie Missie Kapel; een installatie met als titel

‘MINSTENS TACHTIG RONDJES’

Permanent te zien van 9 juni t/m 30 augustus 2018 in de Missiekapel te Heythuysen.

In 1988 begonnen Maarten van den Berg en Natascha Waeyen met hun kunstopleiding in dezelfde propedeuseklas aan de Kunstacademie in Maastricht. Maarten studeerde af als beeldhouwer en Natascha als monumentaal vormgever. Beide kunstenaars gingen daarna ieder hun eigen weg. De beeldhouwer ontwikkelde zijn liefde voor taal, schreef een aantal dichtbundels en verwerkte zijn poëzie op diverse plaatsen in de openbare ruimte. De tekenaar vond haar beeldtaal in het bouwen van ruimtelijke installaties met draadgaas en licht. Jaren later vonden de kunstenaars elkaar in het idee om beide kunstdisciplines te verbinden en te ontwikkelen tot een gezamenlijk werk. De smeltvorm die is ontstaan maakt ondermeer gebruik van braille en gebarentaal. Zo heeft het werk zowel aandacht voor onze zintuigen als het ontbreken ervan. Toen Jan Peeters aan Natascha en Maarten vroeg om de Missiekapel van Heythuysen onder handen te nemen, was de cirkel rond. Het multidisciplinaire resultaat heeft nu zijn weerslag in de kapel gevonden en kreeg de titel ‘minstens tachtig rondjes’.

Maarten van den Berg (1970, Heerlen) is dichter en beeldend kunstenaar. Zijn werk kenmerkt zich door een onmiskenbare romantische inslag langs rouwranden van de dagelijkse realiteit. Hij schreef vijf bundels en werd opgenomen in diverse bloemlezingen. Daarnaast is zijn dichtwerk op talloze plekken terug te vinden in de openbare ruimte. Zijn dichtregels zijn te vinden op straat, plein, brug, schoolgebouw, fabriek, gemeentekantoor, kerk, restaurant en café. Hij zoekt veelvuldig samenwerking met mensen uit andere disciplines zoals muzikanten, beeldend kunstenaars, architecten en fotografen. Maarten van den Berg beschrijft een rauwe zoektocht naar verstilling, over stadsmatrozen, liefde, gevlochten eenvoud, troost en vechtlust.

Natascha Waeyen (1971, Roermond) woont en werkt als beeldend kunstenaar in Maastricht. Zij studeerde af aan de Kunstacademie in Maastricht en deed een postgraduate drawing & painting aan het Schotse Edinburgh Collage of Art. Haar werk kenmerkt zich door transparantie, ruimte, ritme en licht. In de afgelopen jaren heeft zij een aantal gemeentelijke opdrachten in de openbare ruimte gerealiseerd. Haar universele beeldtaal vindt voortdurend weerslag in nieuwe installaties die zich laten schetsen door een duidelijke persoonlijke hand.

Aanleidingen als poëzie, parken, rotondes, een asielzoekerscentrum en eenvoudige ontmoetingen brengen nieuwe invalshoeken en een verrassende gelaagdheid in haar werk tot stand. Ze legt graag verbindingen tussen verschillende kunstdisciplines door samenwerkingsverbanden aan te gaan met andere kunstenaars. Natascha Waeyen is actief in binnen- en buitenland.

Websites en social media:    

www.nataschawaeyen.nl | https://www.facebook.com/nataschawaeyen.nl/

maartenvandenberg.net  |  https://www.facebook.com/maarten.vandenberg.1232  | Instagram: maarten_van_den_berg

2018-05-12 Excursie naar Wintertuin O.L.V.Waver en Lier in België

Stichting Kunst & Cultuur Leudal organiseerde geslaagde excursie naar Wintertuin O.L.V. Waver en Lier in België

Op de zonovergoten ochtend van 12 mei vertrok een volle bus richting Lier. 51 Kunstliefhebbers werden in het Ursulinen complex in O.LV. Waver in de nabijheid van Lier verwelkomd door twee gidsen.

Bij binnenkomst werd de groep overweldigd door de uitzonderlijk mooie decoraties. Na de koffie en de vlaai, opgediend in de feestrefter, leidden de twee oud-leerkrachten het gezelschap rond in het voormalige meisjesinternaat. In dit monumentaal gebouwencomplex zijn verschillende bouwstijlen tot een harmonieus geheel versmolten. De parel is evenwel een elegante wintertuin uit 1900 met kleurrijk glas in lood in art nouveau stijl.  Verder werd de Ursula zaal, Alpenzaal, de La Fontaine refter, de kloosterkerk, pianogalerij en de badkelder bezocht.

Na de middag vertrok het gezelschap per touringcar naar Lier.  Twee stadsgidsen wandelden met de groep langs een aantal bezienswaardigheden van de stad. Het voormalige stadhuis in Brabantse Rococo stijl, het belfort en de gevangenenpoort als overblijfsel van de vroegere omwalling. De Zimmertoren met astronomisch uurwerk en het ernaast gelegen museum maakten veel indruk.

Enthousiast vertelde de gids bij een standbeeld van een kudde schapen hoe de Lierenaren aan hun spotnaam van “schapenkoppen” kwamen. Ze verkozen een schapenmarkt boven een universiteit. Vervolgens werd het begijnhof bezocht, dat in 1998 op de werelderfgoedlijst van de UNESCO geplaatst is. Dit begijnhof ontstond in de 13e eeuw, maar de meeste huizen dateren uit de 17e en de 18e eeuw. Het is een typisch voorbeeld van een stratenbegijnhof met 11 straten en 162 huizen. Ook werd er nog een kijkje genomen in twee in de stad gelegen hofjes.

Na een gezellige afsluiting in een café aan de Markt vertrokken de kunstliefhebbers rond 17.00 uur naar huis.

2018 Voorjaar Expositie: Uli Freude, Sarah Jane & Jackie Blue

Leudal Voorjaar Expositie 2018


The Blues
Op zondag 15 april om 14.00 vindt in het gemeentehuis van Leudal de opening plaats van de Leudal Voorjaar Expositie 2018. Onder het thema ‘The Blues’  wordt werk geëxposeerd van beeldhouwer Uli Freude en de kunstenaressen Sarah Jane Hickson en Jacqueline Muitjens.  Met drie nationaliteiten is er sprake van een internationale expositie, met toch een zeer sterke verbondenheid met Limburg. De werkgroep Exposities van de Stichting Kunst en Cultuur Leudal vindt het een voorrecht om ook Midden Limburg te laten kennismaken met deze kunstenaars.

Uli Freude (1957 Essen) studeerde kunst en beeldhouwen in Keulen en Aken. Vanaf 1985 zwierf hij 10 jaren lang door de Aziatische wereld. Hij deed vele landen en culturen aan: China, Pakistan, India, Thailand, Indonesië, Maleisië, Hongkong en  Singapore waar hij vaak samenwerkte met inlandse beeldhouwers. Ook  kwam hij in aanraking met het Boeddhisme en andere levensbeschouwingen die hem als mens en als kunstenaar verrijkt hebben.

Een aantal jaren was hij werkzaam in verschillende ateliers in Aken en omgeving, maar in 2011 is hij neergestreken in Kerkrade. Daar voelt hij zich als een vis in het water, een mooi atelier bij ‘Werkplaats K’; geen problemen met geluidsoverlast als hij aan het zagen, boren en hakken is, vriendelijke mensen en een grote mate van vrijheid, zorgen ervoor dat hij zich als kunstenaar vol kan ontplooien.

Uli is een beeldhouwer die werkt met hout en kleur. Hij werkt graag met ahorn maar ook met andere houtsoorten zoals metasequoia en essen. Alle beelden worden gemaakt uit één blok hout of één boomstam.

Voor zijn sculpturen gebruikt hij zichzelf als model. Zijn beelden zijn  een personificatie van zijn fantasiewereld en de verborgen facetten van zijn eigen karakter.  Ze drukken een zinnelijke en spirituele belevenis uit.  Zijn personages vertegenwoordigen de stemmingen en eigenschappen van de mensheid en geven een kritische kijk op de maatschappelijke omgeving.

In zijn kunstwerken is kleur de vierde dimensie; kleur versterkt de symbolische betekenis en de gevoelswaarde. De ene keer is dat de agressie in schreeuwend roodoranje, dan weer tederheid, genegenheid en bescherming, in sereen blauw. Elke stemming heeft zijn eigen kleur. Soms bleekt hij het hout met toiletontstopper. Dat levert weer een andere expressie op en de structuur van het hout blijft dan bewaard.  Vaak zijn de beelden humoristisch of zelfs absurdistisch. Sommige beelden lijken te zijn weggelopen uit de geschilderde middeleeuwse taferelen van Jheronimus Bosch.

Uli Freude heeft een vaste kring van bewonderaars. Hij heeft al op vele plaatsen geëxposeerd, in binnen- en buitenland (Aken, Dusseldorf, Barcelona, Luik, Urmond, Steyl en Sittard) samen met bevriende kunstenaars als Frank Castro, Helga Palmisano en Gus Mazzocca.

Sarah Jane & Jackie Blue
Onder deze naam werken Sarah Jane Hickson (1969, Luton GB) en Jacqueline Muitjens (1967, NL) samen in ‘an artists’ collaboration’ in hun atelier in Urmond. Vijftien jaar geleden ontmoetten ze elkaar en er was meteen een klik. Sindsdien zijn het soulmates met duidelijke verschillende karakters die elkaar toch aanvullen en ondersteunen. Jacqueline is een vrouw van actie; zij is extravert en welbespraakt; zij gaat door onder alle omstandigheden. Sarah Jane is meer relativerend, nadenkend en aarzelend maar tegelijkertijd perfectionistisch;  ze is bescheiden en staat niet graag in het middelpunt van de belangstelling.  Bij beiden is er sprake van een permanente zoektocht en onderzoek naar verdieping in kunst en technieken.

Levensreis
Samen maakten Jacqueline en Sarah Jane in 2017 hun droom  waar: Het maken van een levensreis als kunstenaar en als mens.  Hun sollicitatie voor een ‘Artist in Residency’ in Ashfield, Massachusetts in de Verenigde Staten werd gehonoreerd en twee maanden lang (september/oktober 2017) beleefden zij de tijd van hun leven, ver weg van alle huiselijke beslommeringen, alleen bezig met hun kunst, experimenteren, filosoferen en het verdiepen en verbreden van hun thematiek. In Wellspring House, een verbouwd oud koetshuis met een prachtige tuin, midden in een dennenbos, vonden zij de perfecte verstilde omgeving om intens samen te werken. De kleurschakeringen van de herfst met crimson, goud en fel oranje en de Blue Hills van Massachusetts vormden daarbij een ideale inspiratiebron.

In hun samenwerkingsproject hebben zij gekozen voor een speciale techniek: cyanotype.  Een cyanotype ( blauwdruk) is een oude fotografische techniek; een vorm van fotograferen zonder camera, waarbij lichtgevoelig gemaakt papier door UV-licht (de zon) wordt belicht. Er wordt in witte lijnen een directe fotografische kopie gemaakt op blauwe achtergrond. Deze kleurt blauw door het gebruik van cyanidezouten.

Jacqueline Muitjens groeide op in de mijnstreek en had als kind een passie voor fossielen en geologie. Ze studeerde Engels, geografie en onderwijskunde en werd docent. Vanaf 2003 stortte zich vol op haar andere passie: kunst. Zij ging lessen volgen aan de Kunstacademie van Maasmechelen, waar ze in 2012 afstudeerde. Daarna voltooide ze opleiding aan de Nieuwe Academie in Utrecht.

Jacqueline combineert verschillende technieken (mixed media), maar ze maakt ook installaties en video’s. Ze gebruikt acrylverf, pen, penseel, markers en zelfgemaakte foto’s. Ze schildert in krachtige lijnen en creëert vaak een mysterieuze, verstilde atmosfeer. Haar meestal abstracte werk bestaat uit verschillende lagen.  Er is de suggestie van een landschap, met een herhalingseffect van bepaalde elementen zoals cirkels, lijnen en strepen. Vaak verstopt ze persoonlijke gebeurtenissen in haar werk. Ze is gefascineerd door de nalatenschap van vroeger leven en wil zelf graag iets nalaten voor toekomstige generaties. Een centraal thema in haar kunst is de vergankelijkheid.

Ze won diverse kunstprijzen. Dat bood haar de mogelijkheid te exposeren op vele plaatsen, zoals het MuZEE in Oostende (België), het Gemeentemuseum in Den Haag en galeries in Aken, Berlijn, Murcia (Spanje), New York en Maastricht.

Sarah Jane Hickson
In haar jeugd groeide zij op samen met haar prachtige, maar geestelijk beperkte zusje, waardoor zij het verlangen ontwikkelde om mensen en hun emoties te leren begrijpen. Pas na haar dertigste ontdekte zij dat de kunst de krachtigste manier is om te ontdekken waarom, wat en wie wij zijn.

In 1998 verhuisde zij met man en drie kinderen naar Nederland. Door het bestuderen en maken van kunst raakte ze betrokken bij de cultuur en taal van ons land. Haar passie voor kunst kende geen grenzen en ze trok door heel Europa om de kunstwereld te leren kennen en doorgronden. In Obras in Portugal voltooide zij haar eerste ‘Artist in Residence’.

Ze kwam erachter dat je je comfort zone moet verlaten om door te dringen tot de kern van jezelf; tot de echte emotie. Je moet je naakt en kwetsbaar opstellen. Om de naakte waarheid te leren kennen moet je alleen durven zijn. Als het gaat om uitdrukken van emoties werkt zacht gefluister daarbij indringender dan een oorverdovende kreet.

In haar werk legt ze  soms de focus  op een detail van het menselijk lichaam, een hand, of haren.  Bij elk stukje kunst onderzoekt zij de formele aspecten zoals ruimte rond een figuur, balans en eenheid. Ze werkt het liefst op ongeprepareerde en ruwe oppervlakten: zelf opgespannen linnen, canvas of katoen. Ze gebruikt technieken als olieverf, houtskool en pastel, waaraan ze op een hedendaagse manier historisch borduurwerk (blackwork) toevoegt. Met naald en garen brengt ze subtiele borduurpatronen aan op het doek waardoor de structuur een fragiel karakter krijgt.

Haar eerste grote expositie, voor leden van Sotheby’s en de internationale kunstgemeenschap vond plaats tijdens TEFAF 2013. Sindsdien heeft zij meer dan 20 maal geëxposeerd in binnen- en buitenland.

Openingstijden
De expositie is geopend op zondagen 15, 22 en 29 april 14.00 – 17.00 uur en op werkdagen van maandag t/m donderdag tijdens kantooruren. 

EXPOSITIE MARIA STAMS 1 APRIL TOT 1 JUNI 2018

Maria Stams uit Kerkrade exposeerde een expressionistisch beeld in twee-eenheid van religieuze en wereldse betekenis in de Missiekapel te Heythuysen gedurende de maanden april en mei.

Gedurende de maanden april en mei werden in de Missiekapel naast enkele tekeningen twee identieke sculpturen met verschillende kleur en hoofddoek tentoongesteld tot één universeel Mariabeeld. De neogotische kapel, in deze periode van oorlogen en vluchtelingen, maakt dit werk bijzonder invoelbaar en aandoenlijk. Het geheel, een sereen interieur met deze beeldengroep, wordt bij aandachtig beschouwen een indringend actuele Onze-Lieve-Vrouw van Smarten. De 26e editie Missiekapel is met geëngageerde kunst een tijd en een plek voor bezinning en devotie.

BETEKENIS: Met deze Mater Dolorosa verwijst Maria Stams naar moeders die rouwen om zonen gestorven voor een hoger doel.

WERKWIJZE: Maria Stams: “Al boetserend ontdek ik de kracht van het materiaal; de mogelijkheden om de idee te vertalen in een beeld. De sporen van het werken waardeer ik, ze lopen parallel met het zien. Een streep in een beeld verwijst naar een lijn, een veeg naar een vlak. Minieme nuances in een beeld maken een wereld van verschil”.

“Voor een hoger doel” is van 1 april tot 1 juni 2018 permanent te zien in het gerestaureerde  tempeltje nabij de kerk, Dorpstraat, Heythuysen. De expositie is dag en nacht te bekijken: de kapel is voorzien van glazen poorten en sensoren om verlichting en eventueel geluid te activeren.

Voor verder contact met Maria Stams: +31 (0)644082203  e-mail mariastams@home.nl  www.mariastams.nl

2018 Hans Kuijs

Beeldend kunstenaar Hans Kuijs uit Leveroy exposeerde een installatie met  bloeiende  “SAKURA” van 5 januari t/m 31 maart 2018. Hiermee werd mede de 25ste editie in dit  minimuseum hoopvol en blijmoedig benadrukt.

Hans Kuijs vindt de Missiekapel als inspiratiebron bijzonder boeiend, omdat hij hier zijn werk nu eens niet in een gebruikelijke galerieachtige ruimte kan laten uitkomen. Hier, in deze hoge, serene kapel kan zowel de winter als het uitbotten van de lente zijn werk geheel nieuw leven inblazen, waardoor deze kunstenaar als verhalenverteller letterlijk uit de verf komt: Met SAKURA speelt zijn verhaal in het “hier en nu”, terwijl het gaat over “overal en altijd”:

“Er is een oud Japans verhaal over de kersenbloesem van de Sakura, dat ik in en met deze kapel voelbaar wil maken.

Een samoerai voelde zich erg verbonden met deze boom en kwam dan ook vaak langs voor schaduw, bescherming en het bewonderen van de mooie bloesem.

Maar hoe vaker de samoerai naar de Sakura keek, hoe meer de Sakura afstierf.

De samoerai werd hier erg ongelukkig van en op een dag besloot hij zichzelf te offeren onder de boom.

Hij had zijn laatste levensenergie aan zijn geliefde Sakura gegeven, die hierdoor weer helemaal opbloeide en dat gebeurt vandaag de dag nog steeds”.

Deze winter is de kwetsbare Sakura als voorbode van de lente dag en nacht te zien in Missiekapel te Heythuysen naast de St. Nicolaaskerk, aan de Dorpstraat. www.hanskuijs.com   

2017 10 30 excursie naar Goorsel

Verslag najaarsexcursie Kunst en Cultuur Leudal op 30 oktober 2017
naar Gorssel; museum MORE en dependance kasteel Ruurlo.

We vertrokken op tijd en reisden eerst naar Gorssel. In het museum stonden al tafels met koffie, thee en gebak klaar. Dat voelde als een warm welkom!

Het museum is gehuisvest in het voormalige gemeentehuis, dat verbouwd is door architect Hans van Heeswijk, die er met veel glas, een daglichtmuseum van maakte.

De naam 'MORE' komt van MOdern REalisme. Ik citeer: "museum MORE hanteert als verzamelbegrip modern realisme. Daarbij wordt realisme beschouwd als een verhaal dat in principe oneindig is en van inhoud kan veranderen."

Bij de aanleg van de collectie werd gekozen voor beeldende kunstenaars uit de 20e en 21e eeuw, die de zichtbare werkelijkheid als uitgangspunt nemen en deze op herkenbare wijze verbeelden.

Een uitstekende gids gaf ons een goed tijdsbeeld door ons te leiden langs werken van o.a. Raoul Hynckees, Dick Ket, Pijke Koch, Wim Schuhmacher en Carel Willink; de belangrijkste neorealisten. Maar we zagen ook samengestelde foto's van Ruud van Empel, Jan Mankes' klassieke onderwerpen en nog vele anderen.

De kers op de taart was de tijdelijke tentoonstelling van Herman Gordijn. Hij schildert de werkelijkheid achter de werkelijkheid virtuoos. Hij is een van de belangrijkste Nederlandse schilders van de laatste 60 jaar. De naakte huid fascineerde hem en het drama van het verval komt op veel schilderijen voor.  Zijn portretten in opdracht zijn majestueus.

Na de lunch gingen we, in de nog steeds stromende regen, naar kasteel Ruurlo. Kosten noch moeite werden door de Hr. en Mevr. Melchers gespaard om het kasteel te restaureren en er de collectie van Carel Willink te huisvesten. Omdat de zaaltjes te klein zijn voor groepsrondleidingen, kregen we een lezing in de trouwzaal. Ook daar, zoals overal, rococo stucwerk en moiree zijde als behang. De kleuren daarvan zijn overal aangepast aan de kleuren van de schilderijen. Er waren mooie schoorsteenstukken en ingelegde vloeren.

Ook hier werkte Hans van Heeswijk met veel glas. Vermeldingswaard is de  loopbrug van glas en staal, met in de glazen wanden gegraveerde rietpluimen. Behalve de schilderijen van Willink, konden we ook nog jurken van Mathilde Willink bewonderen.

Het weer was te slecht om door het park te wandelen, we konden er slechts door de ramen  van genieten.

Om 17 uur reisden we moe, maar voldaan en enthousiast over wat we gezien en gehoord hadden, richting Baexem.

2017 Peter van Knippenberg

Het projectVAN MISSIEKAPEL TOT KUNSTTEMPEL’ 
stelde de expositieruimte “Missiekapel” ter beschikking aan Peter van Knippenberg met wisselende installaties en gedichten onder het thema ONT-MOETEN.
Het werk van Peter van Knippenberg, vanaf 6 oktober te zien in de Missiekapel,  komt voort uit zijn fascinatie voor kerkhoven. Zijn wisselende installaties en gedichten in de Missiekapel, kun je als beschouwer het beste gewoon, 'tussendoor even laten gebeuren'.  Je geeft je over aan een gedicht, dat je als toevallig passant voor jezelf  citeert. Je staat letterlijk stil bij, voor onze westerse cultuur, vertrouwde en veelal dode begrafenisbeelden die door zijn toedoen juist weer tot leven komen. En, dat is wat deze  kunstenaar oproept, je gaat in vrede verder. Niet met een verkrampte frons op je voorhoofd maar met  een werkelijk relativerende glimlach. Zijn werk is bedoeld om je meditatief even uit de waan van de dag te halen. Te kalmeren en te bevrijden 

De Missiekapel roept, dit keer, deze nazomer, op deze magische plek, meer dan ooit,  een oud haast vergaan kerkhof op. Weliswaar in gedachte  maar waarachtig als in een droom. Het project 'Van Missiekapel tot Kunsttempel' nodigde Peter Van Knippenberg uit om ons in zijn eigen beleving van culturele, soms zwaarmoedige begrafenisvormen en rituelen, te verlichten. Hierbij maakt hij gebruik van gedichten, installaties en de serene stilte van een witte kapel bij een vrijwel verdwenen kerkhof. 

 Deze monumentale installatie was te bezichtigen van 6 oktober t/m 30 december.

2017 Leudal Expositie: Maarten Bouman en Rob van den Brink

Maarten Bouman en Rob van den Broek exposeerden in Heythuysen

Van 12 november t/m 26 november organiseerde de werkgroep exposities van Stichting Kunst en Cultuur Leudal de najaar expositie 2017.

Op zondag 12 november om 14.00 uur ontving een vertegenwoordiger van B&W van de gemeente Leudal de kunstenaars Maarten Bouman en Rob van den Broek, familie, genodigden en andere kunstlievende belangstellenden.

Jan C M Peeters ging het gesprek aan met beide kunstenaars, waarbij het publiek meer te weten kwam over inspiratie, werkwijze, materialen en het vormingsproces van hun werk.

Rob van den Broek (Afferden) is van huis uit bronsgieter. Met een ervaring van vijfenveertig jaar weet hij als geen ander de mogelijkheden die de giettechniek toelaat en stelt hem in staat vrijuit hiermee te experimenteren.

In die periode waarin hij ook al dertig jaar een eigen bronsgieterij heeft, hebben talloze werken van andere kunstenaars hun uiteindelijke vorm gekregen. Zo’n tien jaar geleden is hij zelf beelden gaan maken. Iets totaal nieuws maken is eigenlijk onmogelijk maar toch wilde Rob zijn eigen vormentaal ontwikkelen. En dat is gelukt!

Rob bouwt zijn beelden op uit was. Vervolgens worden delen weggesneden waardoor een nieuw concept ontstaat. De oorspronkelijke vorm van veelal mannelijke en vrouwelijke torso’s verdwijnt naar de achtergrond; voor- en achterkant worden tegelijk zichtbaar.

Zijn laatste werk is vooral geïnspireerd door het fenomeen steampunk, een term uit de wereld van science fiction en fantasy. Het woord steam verwijst naar de tijd dat stoom de primaire krachtbron was voor mechanische beweging. Tandraderen, glanzende messing drijfstangen en hefbomen; kortom de futuristische wereld van Jules Verne met zijn Nautilus en  H G Wells met zi jn tijdmachine en mannetjes met mechanische ledematen en gekke brilletjes. Mensenhoofden en lichamen die onderhuids bestaan uit ingewikkelde raderwerken.

Maar naast het fantastische laat Rob van den Broek ook zien dat hij uit de weg kan met kleine, verstilde figuren uit planten- en dierenwereld.

Maarten Bouman

Geboren in Spanje kwam Maarten als kind in Neer terecht waar zijn vader Hans, ook kunstschilder, woonde en werkte in een tot atelier verbouwd molenhuis aan de Neerbeek. Dit atelier wordt nog steeds door Maarten gebruikt

Maarten Bouman is een schilder die in alle opzichten verknocht is met de streek waarin hij leeft. Onderwerpen vindt hij in de naaste omgeving en de cultuur van het Limburgse land. Dat getuigen de schilderijen van dorpstaferelen, schutterijen, luchten en landschappen. Faam verwierf Maarten met het schuttersdoek Nachtwacht van Neer, voorstellende de verbroedering van de schutterijen uit Neer. Het enorme doek dat jarenlang in Amsterdam heeft gehangen, is onlangs terug in Neer, en is op de tentoonstelling te bezichtigen. Dit schilderij was aanleiding om zich te verdiepen in het schilderen van portretten, zijn andere passie.

Na een studie bouwkunde volgde Maarten een aantal jaren lessen aan de kunstacademie in Maastricht. Op aandringen van zijn vader ging hij daarna in de leer bij Jan Tullemans in Weert. De invloed van zowel Tullemans al Bouman senior is in Maartens’ werk terug te vinden. Zijn palet is veelkleurig maar niet schreeuwend, veel blauwe en grijze tinten maar niet somber.

Maartens’ schilderstijl is, zoals hij zelf zegt, intuïtief en wispelturig,  overeenkomstig zijn karakter. De ene keer schildert hij met een duidelijke intentie, de andere keer laat hij zich beïnvloeden door het werk. Van een realistische weergave maakt hij vaker uitstapjes naar een meer abstracte wijze van schilderen.

2017 Pi Backus

Het project VAN MISSIEKAPEL TOT KUNSTTEMPEL onder support van de stichting KUNST en CULTUUR LEUDAL
stelde de expositieruimte van 7 juli tot en met 29 september ter beschikking aan Pi Backus en zijn werk met de titel  Panta Rhei in Missiekapel Heythuysen (naast de kerk).
De opening was op vrijdag 7 juli 19.00 u.

Sinds 1975 actief in de beeldende kunsten als kunstenaar en als organisator van kunstpresentaties zoals Galerie Vlas te Heythuysen,  Galerie Today’s Roermond en  L5 1988-2007 in voormalig Christoffelhuis en bijgebouwtje van het Stedelijk Museum te Roermond met deelname van vele bekende internationale en nationale kunstenaars.

Na organische en figuratieve beelden volgde een periode van constructivisme, arte povera en concept art en gaandeweg schudde hij de academische invloeden van zich af. Buiten de vele exposities in binnen- en buitenland zijn de jarenlange reizen naar India, specifiek de Himalaya’s  in Ladakh, Noord India. de Indrukwekkende landschappen maar vooral de ontmoetingen met lokale mensen, monniken en het boeddhisme doorslaggevend voor de grote omwenteling in de levenshouding en filosofie van Pi,  die de opgedane ervaringen en gevoelens in beeldend werk vertaalt. Hier gaat het niet meer nadrukkelijk over mooi, kleur,  compositie  en/of commercieel succes.  Acceptatie van de menselijke kwetsbaarheid in zijn tijdelijke aanwezigheid en de niet te omvatten grootte en krachten van het heelal. Zijn installaties dagen de toeschouwers uit tot het formuleren van eigen gedachten en gevoelens en de hoop dat  bewustwording van onze kwetsbaarheid en het tijdelijke van ons  menszijn, al is maar even, doordringt in aller alledaags bestaan

www.pibackus.com

2017 Jeugdproject Kunst & Cultuur Weekend Leudal

Vrijdag 1 september 2017

Jeugdproject 

Bruisend kunstproject van Leerlingen van Jenaplanschool ‘de Klink’ te Grathem

Vrijdag 1 september 15.00 uur: Opening expositie door locoburgemeester Arno Walraven
in Jenaplanschool 'de Klink' - Nassauplein 6/12 - Grathem 

Met trots presenteert Jenaplanschool ‘de Klink’ te Grathem de creatieve prestaties van de leerlingen van groep 5, 6, 7 en 8. Van april t/m juli bruiste de school elke vrijdagmiddag van kunstzinnige activiteiten. Op vrijdag 1 september om 15.00 uur wordt de expositie geopend in Jenaplanschool ‘de Klink’ en gemeenschapshuis ‘de Nassaurie’ te Grathem. Het is tevens de officiële opening van het Kunst & Cultuur Weekend Leudal 2017.

 

 

Workshops van Limburgse kunstenaars
Negen Limburgse kunstenaars verzorgden workshops in vele disciplines. Zo was er het project fotografie en poëzie. Onder leiding van fotografe Christien Janssen trokken de leerlingen de natuur in en beleefden deze elk op hun eigen wijze. Ze legden hun indrukken en emoties vast op de gevoelige plaat. Dat leverde heel verschillende beelden op. Daarna inspireerde dichteres Marjan Kilkens de leerlingen om de beelden en indrukken te verwerken en te vertalen in kreten, woorden en gedichten. De foto’s en gedichten zijn te zien op de expositie. Een prachtig eindresultaat van dit project is een geïllustreerde dichtbundel. Deze wordt tijdens de expositie gratis aan de bezoekers uitgereikt.

Keukenpretparadijs
Een ander project was het ‘Keukenpretparadijs’ dat de leerlingen maakten onder leiding van kunstenares Jolanda Jacobs. Supermarktverpakkingen werden gebruikt als basismateriaal. Al werkend groeide het kunstwerk uit tot een kamervullende installatie met talloze verrassingseffecten. Het werk wordt geëxposeerd in de hal van de school.

 

 

Schilderijen, keramiek, striptekenen  en afvalkunst
Ook bij de andere workshops zetten de leerlingen zich met hart en ziel in en de eindresultaten zijn prachtig. Of het nu de holistische schilderijen zijn (o.l.v. Nicole Reijnders), de levensgrote silhouettekeningen (o.l.v. Marita Palland), het striptekenen (o.l.v. Ismael Riega), de keramische werken (o.l.v. Jac Linssen) of de kunstwerken uit afvalmateriaal (begeleid door Har Haans en Julien Obama). Bijzonder was ook dat ‘kunstoma’ Marga Maas-Geesteranus insprong toen de laatstgenoemde 2 kunstenaars niet aanwezig konden zijn. De kunstwerken onder haar leiding gemaakt zijn ware juweeltjes.

 


 

Schoolthema: Mens en Communicatie
Juffen Trudie Takken en Kristel Slaats hadden hun handen vol om het project in goede banen te leiden. Daarnaast zorgden zij ervoor dat het hele project werd ingebed in het centrale thema van alle lessen op school: Mens en Communicatie. Van alle ouders kregen ze op de ouderavonden complimenten over het kunstproject. Ze hebben dan wel een erg drukke schoolperiode meegemaakt, maar ook zelden zoveel voldoening gehad van hun werk.

 

 

Reizende installatie ‘Het Andere Ei’
Ook zorgden de leerlingen voor een metamorfose van ‘Het Andere Ei’; een reizend project van kunstenaar Jan C.M. Peeters. Het ei van gigantische omvang zal op verrassende wijze geëxposeerd worden voor de ingang van de school. In de videoruimte zal een Power Point Presentatie van het project getoond worden.

 

 

De expositie is (gratis) te bekijken|
Vrijdag 1 september van 15.00 uur tot 18.00 uur
Zaterdag 2 september van 10.30 uur tot 16.00 uur.

Foto’s: Frans Daemen

2017 Jeugdproject Kunst en Cultuur

Jenaplanschool de Klink in de ban van de kunst

Vanaf 31 maart heerst er in ‘Jenaplanschool de Klink’ te Grathem grote bedrijvigheid. In samenwerking met de ‘Werkgroep Exposities’ van de ‘Stichting Kunst en Cultuur Leudal’ loopt het ‘Jeugdproject Kunst en Cultuur’ waarbij de leerlingen kunnen deelnemen aan allerlei workshops op het gebied van kunst, poëzie, fotografie en cultuur. De hele vrijdagmiddag en het hele schoolgebouw zijn vrijgeroosterd en alle leerlingen van groep 5, 6, 7 en 8 doen mee. Negen verschillende kunstenaars uit de regio verzorgen de begeleiding. De kunstenaars proberen niet alleen de leerlingen te inspireren en motiveren, maar anderzijds ook zelf inspiratie te halen uit het contact met jongeren. De activiteiten vinden niet alleen plaats op school maar ook op locatie of in het atelier van de kunstenaar.  Er wordt gewerkt in kleinere groepjes zodat elke leerling voldoende aandacht krijgt en de kunstenaars prettig kunnen werken en begeleiden. Het project loopt tot het einde van het schooljaar 2016-2017.

Het is een heel circus op zo’n vrijdagmiddag. Zo kun je leerlingen vinden liggend aan de oever van een ven om net dat ene unieke plaatje te schieten van een spinnetje in het riet; en daarbij hoort een gedicht dat past bij de emotie van de jonge fotograaf. Of je ziet leerlingen die plakkend, knippend, timmerend en vervend een fantasiewereld scheppen uit verpakkingsmateriaal van supermarkten. Of kinderen die begeleid door kunstenaar Ismael Riega op grote kartonnen borden een eigen stripverhaal maken; zelfbedacht en zelf geïllustreerd. En dan heb je nog leerlingen die kunstobjecten maken van afvalmateriaal of zich uitleven in het atelier van keramist Jac Linssen. Verrassend zijn ook de holistische schilderijen, waarbij het kunstwerk zich als het ware vanzelf openbaart aan de maker en de silhouettekeningen met gemengde technieken waarbij elke leerling zijn eigen verhaal,  karakter en denkwereld verwerkt op levensgrote schilderijen.

Het is voor Juf Trudie Takken en juf Kristel Slaats een hele klus om alles te organiseren en in goede banen te leiden; maar ze zien het als een uitdaging. De tomeloze inzet  en het enthousiasme van de leerlingen vormt hun beloning. En … Jenaplanschool de Klink wordt zo op de kaart gezet. Daarbij wordt het onderwijsdoel niet vergeten. Het project sluit ook aan bij de thema’s  Communicatie en Mens die in alle vakken op ‘Jenaschool de Klink’ aan de orde komen.

Ook zal ‘Het Andere Ei”, een levensgroot, meer dan 3 meter hoog ei, in de vorm van een stalen frame, opnieuw worden aangekleed door de leerlingen van de school. “Het Andere Ei” is een project van kunstenaar Jan C M Peeters. Het is een rondreizend ei dat in vele vormen en gedaanten is geëxposeerd en inmiddels zijn eigen historie heeft opgebouwd.

De resultaten / prestaties zullen tijdens het Kunst en Cultuur Weekend Leudal 2017 worden tentoongesteld (eerste weekend van september) in kasteel Groot Buggenum of de Nassaurie te Grathem: zowel het werk van de leerlingen als van hun leermeesters/ inspirators.

Dit project kan gezien worden als pilot-project. In de toekomst kunnen ook andere scholen uit Leudal, die samenwerken binnen SPOLT, de overkoepelende organisatie van scholen in Leudal, beurtelings deelnemen aan het project.

We zouden heel graag in contact komen met kunstenaars die het komende jaar workshops voor leerlingen willen verzorgen.  Zij kunnen een mailtje sturen naar jmgdenessen@hetnet.nl.

De Stichting Kunst en Cultuur Leudal organiseert nog talloze andere activiteiten. Op onze site
vindt u daarover meer informatie.  (www.kunstencultuurleudal.nl/).

 Wij zijn op zoek naar vrijwilligers die willen deelnemen aan een van de werkgroepen of belangstelling hebben voor een functie in het bestuur van de Stichting. U kunt daarvoor contact opnemen met Jan Kraak, de voorzitter van de Stichting Jan Kraak ( jhkraak@home.nl ).

Graag nodigen wij belangstellenden uit om op vrijdag 1 september (opening) of zaterdag 2 september een bezoek te brengen aan de tentoonstelling. De kunstenaars en leerlingen zullen u vol trots ontvangen en rondleiden.

Foto’s Frans Daemen.

2017 04 22 Excursie naar Essen

Verslag kunstreis naar Essen op 22 april 2017

Zaterdag 22 april vertrokken we met 53 kunstliefhebbers naar Essen. Helaas moesten we een 20tal gegadigden teleurstellen. Het maximum aantal was zeer vlug bereikt.

In het prachtige Folkwangmuseum werden we rondgeleid door 2 zeer deskundige gidsen waarvan 1 onze dorpsgenoot en kunstdocenent Jan Peeters.

Zij leidden ons langs een mooie collectie: Duitse en Franse romantiek, impressionisme, expressionisme, kubisme en hedendaagse kunst. Topstukken van verschillende kunstenaars worden goed overzichtelijk in afzonderlijke zalen tentoongesteld. Dit alles in het “mooiste” museum ter wereld, een sober gebouw met veel glas en licht, ontworpen door architect Chipperfield en geopend in 2010, toen Essen culturele hoofdstad was.

Na een korte lunchpauze in het museum stapten we in de bus voor een rondrit in Essen. Een Duitstalige gids leidde ons naar verschillende locaties in en rond de stad. Essen is vooral verweven met mijnbouw en industrie, voornamelijk staalindustrie. De familie Krupp is een begrip in Essen.

Alfred Krupp “de Kanonnenkoning” bouwde in de 19de eeuw het bedrijf van zijn vader uit tot het grootste in zijn soort van Europa. De talrijke arbeiderswoningen getuigen van de verbondenheid met de familie Krupp. De rit voert ons langs een replica van het geboortehuisje van Alfred, een zeer bescheiden huisje, gelegen naast het hoofdkantoor van het huidige staalconcern Thijsen-Krupp. Verder ging het langs het Zollverein, een oude mijnschacht, nu een druk bezocht museum.

Thans biedt Essen naast veel cultuur, o.a. muziek in het Aalto-theater ook veel groen. Het Gugapark is een geliefde wandelplek voor de inwoners.

Na anderhalf uur bereikten we de villa Hugel, het classicistische landhuis van de familie Krupp en in 1875 gebouwd in opdracht van Alfred. Het imposante gebouw gelegen in een 28 hectaren groot park telt 269 kamers.

Op eigen gelegenheid konden we het landhuis bezoeken. De villa bestaat uit 2 gedeeltes. Het kleine huis met de ontwerptekeningen van het bedrijf en het grote huis, het familiehuis. Hier worden regelmatig concerten en tentoonstellingen georganiseerd.

Een rondwandeling in het omringde park met machtige bomen, als volwassen exemplaren aangeplant, behoorde ook tot de mogelijkheden.

Deze zeer leerrijke dag sloten we af met Kaffee und Kuchen in een restaurant met uitzicht op de Baldeneysee.

2017 Leudal Expositie: Johanna Willemsen en Godelieve Geurts

Leudal voorjaar expositie 2017

De ‘Werkgroep Exposities’ organiseerde van 17 april t/m 30 april haar voorjaarexpositie in het gemeentehuis van Leudal met werk van twee kunstenaressen uit Roermond.

Johanna Willemsen maakt abstracte schilderijen in acryltechniek. Zij probeert de ruimte te vangen als entiteit,  een op zichzelf staande realiteit en niet alleen als iets waarin zich iets anders bevindt. Haar schilderijen vragen om een langzaam ontdekken en herkennen. Een vluchtige blik op het werk is niet voldoende om het kijken te doen overgaan in het zien. Al werkend verlegt zij voortdurend haar grenzen; al schilderend weet zij een ruimte op te roepen door middel van kleur, vorm en compositie.

Godelieve Geurts werkt met metaal, van betonijzer tot platen staal, van oude radiatorpanelen tot industrieel schroot. Zij creëert haar eigen wereld van mens- en dierfiguren. Ondanks het harde weerbarstige materiaal en het “ruwe” gebruik van snijden, slijpen, hameren en lassen ontroeren haar beelden door houding en afwerking. Dat niet alle sculpturen stoer overkomen bewijzen kleinere werken zoals vogels, hagedissen en andere dieren, levensecht in houding en beweging. Alles getuigt van veel aandacht en vakmanschap.

Opening voorjaarstentoonstelling 2017

Tweede paasdag, 17 april was het gemeentehuis van Leudal de plaats waar de voorjaarstentoonstelling 2017 van start ging, wederom georganiseerd door de werkgroep exposities.

Na enkele inleidede woorden van Har Haans die de voorzitter Sjaak Denessen verving, verwelkomde burgemeester Arno Verhoeven de twee kunstenaars Johanna Willemsen en Godelieve Geurts, alsmede de genodigden en andere belangstellenden. In zijn welkomwoord ging de burgemeester in op de veelheid aan culturele evenementen die in de gemeente Leudal plaats vinden en in de nabije toekomst.

Vervolgens ging Jan Peeters in gesprek met de twee exposanten. Beide dames hadden eerder aangegeven huiverig te staan tegenover een vraaggesprek, maar de interviewer slaagde er in een aangenaam gesprek gaande te houden, waarbij de raakpunten en de verschilpunten naar voren gehaald werden.

Voor en tijdens de opening speelde Marianne Cranston op een speciaal voor haar vervaardigde Keltische harp. De stukken die zij speelde, kwamen in de raadzaal goed tot hun recht.

Tenslotte las Har een brief voor van Sjaak, gericht aan de exposanten en allen die op enigerlei wijze bij het tot stand komen van de expositie en de opening hebben bijgedragen.

Daarna namen de kunstenaars de felicitaties in ontvangst en kon het publiek de schilderijen en beelden binnen en op de buitenplaats bewonderen.

W.W.18.04.2017

2017 Ton Slits
Ton Slits
EEN TOREN IN EEN KAPEL

De Missiekapel te Heythuysen vierde met de tentoonstelling AANDACHT haar eerste lustrum. In deze tentoonstelling van beeldend kunstenaar Ton Slits werd AANDACHT met R.E.A.C.H./the infinite getoond.

‘We tekenden torens in kelders” dichtte Gerrit Kouwenaar over zijn verblijf in een schuilkelder tijdens de oorlog.
Een toren beklimmen is, evenals het bouwen ervan, een omtrekkende beweging  om naar boven te gaan. Het begrip “Toren” is uiteindelijk een alles omvattende vingerwijzing naar omhoog.

Ton  Slits stapelt in de Missiekapel een toren, een kunstwerk dat refereert aan de onmacht van de mens, de kwetsbaarheid van het menselijk bestaan en het reiken naar het oneindige.
Deze ruimtelijke installatie is opgebouwd met ongeveer tweehonderd, los op elkaar gestapelde elementen van bewerkt karton die in de verte doen denken aan LEGO blokjes.
Samen verbeelden ze een 4 meter hoge toren die op een draagbaar in de vorm van een kruis is geplaatst. De binnen- en buitenzijde van de toren is behangen met lange strengen zwart haar.

De  opening op vrijdag 7 april 2017 om 19.00 had dit keer een bijzondere agenda omdat het project ‘van Missiekapel tot Kunsttempel’ haar tweede lustrum start.

'Van Missiekapel tot Kunsttempel’ is een activiteit op projectbasis van de stichting Kunst en Cultuur Leudal en in constructieve  samenwerking met de stichting Vrienden van de Missiekapel. Het project wordt uitgevoerd door de werkgroep Missiekapel van de stichting Kunst en Cultuur. De aftrap werd op 12 mei 2012 gegeven door wethouder Paul Vogels, toen portefeuillehouder Kunst en Cultuur en Jan Peeters initiator/projectleider.

Burgemeester Verhoeven van de gemeente Leudal zal de belangstellenden voor de tentoonstelling van kunstenaar Ton Slits, maar bij deze gelegenheid ook de vrijwilligers en sympathisanten in het kader van 5 jaar continu exposities en educatieve activiteiten, verwelkomen.

Na de ontvangst door de burgemeester geeft Rick Vercauteren, conservator Stedelijke Kunstcollectie Venlo een inleiding op het werk van Ton Slits.

Vercauteren karakteriseert het oeuvre van Slits: “Slits leert ons feitelijk bewuster kijken en alerter bepalen. En scherper ervaren. De ene keer construeert hij stapsgewijs, specifiek van klein naar groot denkend.. een andere keer denkt hij precies andersom. Vanuit het kleine ontvouwt zich dan weer het grotere en tenslotte het allergrootste.”

Hiermee werd deze 22ste Missiekapel expositie vervolgens geopend.

De tentoonstelling was permanent te zien door de glazen deur van de kapel, van 7 april tot en met 30 juni 2017.

2017 Catharina Geraedts
Catharina Geraedts
Wisselende videoinstallatie:“How does meaning get into the image ?” 

Geraedts: ”De Missiekapel is bijzonder, heeft een bepaalde serene intimiteit die uitnodigt tot verbeelding en reflectie. Dus ben ik erg ingenomen met het feit dat ik mijn videobeelden in de Missiekapel kon tonen.
Mijn werk ervaar ik als een vorm van ruimtelijke poëzie. Een video van mij houdt een belofte in. Je kunt mijn werk zien als "verbeelde gedachten", geladen beelden, verwondering oproepend en dat maakt bij de toeschouwer eigen "verbeelde gedachten " los.
Door de video in de Missiekapel te tonen krijgt deze een andere dimensie, een lading en voegt iets toe aan de werkelijkheid.

De onderzoeksvraag “How does meaning get into the image ?” van de filosoof Roland Barthes (1915 – 1980), raakt de essentie van deze installatie.”

De informele opening van de installatie vond plaats op vrijdag 6 januari 2017 om 19.00 uur in het bijzijn van de kunstenaar.

Catharina Geraedts (Neer 1950)
ABKM – Maastricht – 2003-2008

Wonende te Kessel  www.neemwaar.nl                                 www.missiekapel.nl

2016 Najaarsexcursie

Verslag van de Najaarsexcursie 2016

Zaterdagmorgen 29 oktober stappen ruim 30 deelnemers in Baexem op de bus voor een bezoek aan Museum Oud Amelisweerd en Fort Vechten, onderdeel van de Nieuwe Hollandse waterlinie.

De heenreis met onze vrouwelijke chauffeur Karin verloopt zeer spoedig en allengs verandert de mistige grijze ochtend in een stralend zonnige dag.

De eerste bestemming is Museum Oud Amelisweerd,  een kasteel/buitenplaats opgetrokken in Hollands-Classicistische stijl, omgeven door in landschapsstijl aangelegde bosgedeeltes en landerijen. Na de koffie in De Veldkeuken, het voormalige koetshuis, is het tijd voor een rondleiding onder leiding van een gids.

Museum Oud Amelisweerd
Het kasteel is de residentie geweest van koning Lodewijk Napoleon en een expositie schetst een beeld van de tragiek van de eerste koning van Holland aan de hand van zijn eigen woorden (hij wilde liever schrijver worden dan koning, een taak die hem was opgedragen door zijn oudere broer Napoleon Bonaparte), van historische objecten en van negentiende-eeuwse kunstwerken. Tevens zijn er  een groot aantal werken te zien van de kunstenaar Armando die uitmuntend aansluiten bij de belangrijkste thema’s in Lodewijks leven: heerserschap, broedertwist, melancholie en oorlog.
Dit alles tegen een achtergrond van handgeschilderd behang in de verschillende stijlkamers.

Na een wandeling door het in prachtige herfstkleuren getooide landgoed wordt de lunch gebruikt in uitspanning “Het Theehuis”. Terug naar de bus gaat via een wandelpad langs de Kromme Rijn.

Waterliniemuseum
Volgend excursiedoel is het nabijgelegen Waterliniemuseum, gelegen op het terrein van Fort Vechten, gebouwd tussen 1867 en 1870 als onderdeel van de nieuwe Hollandse waterlinie. Het pas geopende museum toont interactieve tentoonstellingen vanaf de Romeinse tijd tot latere periodes waarbij het zaak was de Hollandse provincies te beschermen tegen vijandelijke invallen.
De architectuur van het gebouw is bijzonder; veel organische vormen met gebogen lijnen. In de patio lig een 50 meter lange maquette van de waterlinie.

Het laatste onderdeel is een rondleiding door het fort, waarbij we een goed beeld krijgen van de het leven dat de hier gelegerde manschappen voerden. Van keuken tot met stro gevulde matrassen, van sanitaire voorzieningen tot manoeuvreren met het geschut.

De terugreis verloopt zonder hindernissen en op de geplande tijd zijn we weer in Baexem.

Een mooi georganiseerde excursie, anders dan anders, maar daarom niet minder interessant.

 

2016 Kunstfietsen

Kunstfietsroute Leudal

Kunst en kunstenaars

Dit jaar was ‘Kunstfietsen’ na een jaar pauze  weer onderdeel van het Kunst en Cultuur Weekend Leudal.
Kunstenaars uit Ell, Hunsel, Haler, Ittervoort en Neeritter stelden hun kunst tentoon aan belangstellend publiek. De kunstfietsroute, die eenentwintig kilometer lang was, bood onderweg een divers, veelzijdig en kwalitatief hoogstaand aanbod.

De kunstfietsroute

Er was geen begin en einde aan de fietsroute. Deelnemers hadden de vrijheid om zelf hun weg te bepalen langs de artistieke oases tijdens de tocht door de bosrijke en historische omgeving, die de gemeente Leudal zo kenmerkt. Kunst en natuur ontmoetten elkaar en gingen een symbiotische verhouding aan, die een absolute surplus opleverde.

De fietsende deelnemer

Op de achterzijde van de fietsrouteplattegrond was een puzzel te vinden, die gedurende de fietstocht opgelost kon worden.  Door het oplossen van de puzzel werden de deelnemers uitgedaagd goed te kijken naar de verschillende kunstwerken die de revue passeerden en leerden zodoende met een getraind oog kunst te observeren.

Degenen, die de puzzel opgelost en ingeleverd hebben (tezamen met een ingevuld enquêteformulier) maken kans op een geldbedrag van € 300 te besteden aan één of meerdere tentoongestelde werken naar keuze.

Kinderen

Ook voor kinderen tussen de zes en twaalf jaar was er een actieve en creatieve middag georganiseerd. Vanaf 12 uur werden zij op de kermis in Hunsel onthaald en begeleid door één van de deelnemende kunstenaars.
In de setting van dit feestelijk stukje cultuurhistorisch erfgoed kregen ze de kans om hun creatieve kant te ontdekken en ontplooien. Zij gingen onder toeziend oog aan de slag om zelf kunst te maken! Het mooiste werk wordt beloond met een tegoedbon van € 100 die besteed kan worden aan kunstmaterialen of kunsteducatie.
Zo willen we de jeugd motiveren en prikkelen om zelf creatief aan de slag te gaan en te blijven. Wie weet zal een jonge kunstenaar in de dop over ettelijke jaren zélf een locatie sieren met zijn/haar kunst tijdens de kunstfietsroute!

Afsluiter

De Stichting Kunst en Cultuur Leudal wil het bewonderen, tentoonstellen en maken van kunst op alle vlakken stimuleren en mogelijk maken. Door de kunstprijs voor de winnende fietser en de aanmoedigingsprijs voor jeugdig talent trachten we dit een extra impuls te geven en ons kunstminnend publiek in het zonnetje te zetten. Zonder de kunstenaars uit de regio Leudal zou de hele kunstfietsroute niet mogelijk zijn. Daarom wilden wij ook een kunstenaar belonen en aanmoedigen door het uitreiken van een geldprijs. Dit gebeurde in besloten kring door de voorzitter van Stichting Kunst en Cultuur Leudal, Paul van Dooren. Hij sloot tevens , in het bijzijn van vele kunstenaars, het Kunst en Cultuur Weekend 2016 met een bijzonder tevreden terugblik af.

Een sfeerinpressie

Prijswinnaars Kunstfietsen 2016

Dit jaar was Kunstfietsen opnieuw onderdeel van het Kunst en Cultuur Weekend Leudal.
Op zondag 4 september konden de deelnemers in de gemeente Leudal een route van 21 km fietsen en een 15-tal kunstenaars bezoeken in de kernen
Ell, Hunsel, Haler, Ittervoort en Neeritter.

Kunstwerk naar keuze als prijs
De deelnemers aan de Kunstfietsroute konden onderweg een puzzel oplossen. Tijdens het oplossen van de puzzel werden de deelnemers uitgedaagd goed te kijken naar de verschillende kunstwerken die de revue passeerden en leerden zodoende met een getraind oog kunst te observeren.
De winnaar mocht een kunstwerk uitkiezen uit alle geëxposeerde kunstwerken ter waarde van € 300.
Deze prijs is gewonnen door Mevrouw Annie Maassen. Haar keuze viel op een schilderij van J.P.  Joosten uit Neeritter.

Mevrouw Annie Maassen met kunstenaar J.P.  Joosten uit Neeritter en haar gewonnen kunstwerk.

Mevrouw Annie Maassen met Babs Schaper, de coördinator van het Kunstfietsen en bestuurslid van de Stichting Kunst & Cultuur Leudal en haar gewonnen kunstwerk.

Prijs voor de mooiste kindertekening
Voor kinderen tussen de 6 en 12 jaar was er die zondag een actieve en creatieve middag georganiseerd. Begeleid door een van de deelnemende kunstenaars kregen ze de kans om hun creatieve kant te ontdekken en ontplooien. Zij gingen onder toeziend oog aan de slag om zelf kunst te maken. Het mooiste werk werd getekend door Hannah Noordermeer. Zij werd beloond met een tegoedbon van € 100, te besteden aan kunstmaterialen of kunsteducatie.

Activiteiten
De stichting Kunst & Cultuur Leudal organiseert het hele jaar door  vele culturele activiteiten.

2016 Dre Devens

Dre Devens met 'just incomprehensible again'
7 oktober t/m 30 december 2016

Devens begon zijn kunstopleiding aan de Stadsacademie voor Toegepaste Kunsten in Maastricht.(1963) afdeling edelsmeden, studeerde af in 1968 en heeft nooit meer “geëdelsmeed”!
Een uitnodiging van het Bonnefantenmuseum in Maastricht voor een solo-expositie deed hem besluiten  “fulltime” beeldend kunstenaar te worden. Dit nadat hij enkele jaren in het onderwijs gewerkt heeft. Enkele jaren na die solo-expositie is hij ook nog deelnemer geweest aan de Jan van Eijckakademie. Vanaf de jaren 80 heeft hij geregeld geëxposeerd in binnen en buitenland en ook diverse grote opdrachten uitgevoerd. Verder heeft hij gastlessen gegeven o.a. aan de Rijksacademie Amsterdam, Jan van Eijckakademie & het Minneapolis College of Art & Design.

Over zijn werk:
Door middel van elimineren en kleine ingrepen ontleedt hij de fysieke architecturale ruimte om vervolgens deze als een constructivist opnieuw op te bouwen. De ingrepen bestaan uit het aanbrengen van lijnen of vlakken of onverwachte elementen in de ruimte. Hij laat de beschouwer tot een nieuwe ruimtelijke ervaring komen. Door zijn handelingen schept hij orde in de chaos, waarbij de ruimte en zijn ingrepen naast elkaar bestaan en leiden tot een nieuw ideaal.
Voor Devens is het een zoeken naar het essentiële beeld:
Het elimineren van de chaos / de 2 dimensionale ruimte geven / de 3 dimensionale beweging geven.
Meer wijzen op de afwezigheid van het zichtbare en de beschikbaarheid van het ongeziene
Het niet-verwachte en onvoorspelbare, de "kijker" dwingen om zijn vooroordelen op te geven en mee te leven in die paar lijntjes en vlakken.
De confrontatie met de visuele rust en stilte.
Devens heeft een eigen en herkenbare beeldtaal ontwikkeld die zelfs bij kleine en figuratieve ingrepen onmiskenbaar ‘des devens' zijn.

Over het werk in de kapel:
just incomprehensible again (alweer alleen maar ondoorgrondelijk/onbevattelijk/onpeilbaar) De bedoeling is om in de periode van de 3 maanden 7 maal (7 staat o.a. voor de 7 dagen van de week, de 7 sacramenten, geluksgetal etc.) een “beeld” te creëren Uitgaande van een aantal momenten in het christelijk denken en leven, al dan niet gebaseerd op of gerelateerd aan bestaande tradities en rituelen, de toeschouwer dwingen om zelf hetgeen hij met zijn ogen ziet, in zijn hoofd verder te vervolmaken.

okt 07      doch Gott ist überall
okt 18      Heilige Lucas  - de patroon van kunstenaars
nov 04     DE INWIJDING om 19.00 uur bij de kapel door de kunstenaar.
nov 30     Heilige Andreas - de patroon van dre devens
dec 04     Sinte Berb  - in de mijnstreek de vrouw van sinterklaas
dec 25     Geboorte van Jezus
dec 28     De onnozele kinderen

Dre Devens (Heerlen 1946) woont en werkt in Maastricht. Meer informatie: zie de website www.dredevens.nl

De installatie in de Missiekapel, naast de kerk in Heythuysen, is dagelijks continue waarneembaar.

DE INWIJDING was op 4 nov. om 19.00 uur  in een informele ontmoeting  bij de kapel met de kunstenaar in gesprek met  burgemeester Verhoeven.

2016 Leudal Expositie: Jos Solberg en Leo Horbach

Najaarstentoonstelling gemeentehuis Leudal
‘Onderweg naar Kunst’

Van zaterdag 30 oktober t/m 13 november exposeerden Jos Solberg (Geleen) en Leo Horbach (Landgraaf) in het gemeentehuis van Leudal.

Jos Solberg
Een groot deel van zijn leven staat bij Jos Solberg, naast het schilderen, in het teken van het lopen langs historische wandelwegen die door Europa lopen. De onderwerpen van de schilderijen zijn voornamelijk gebaseerd op  de indrukken die de kunstenaar heeft opgedaan tijdens het lopen van
de Camino, de weg naar Santiago de Compostela.  Die indrukken  geeft hij weer in acryl en pastel.
De schilderijen die ontstaan zijn geen fotografische weergaven van wat gezien is, maar een semi abstracte herinnering aan lijnen, vormen en aan de gedachten die het landschap bij hem opriep tijdens zijn trektocht.

Leo Horbach
Leo Horbach houwt zijn beelden bij voorkeur uit harde en middelharde steensoorten. Tegenwoordig is het extreem witte marmer uit Laas (Lasa) in Zuid Tirol favoriet. Leo vindt zijn inspiratie vaak in de mythologie en de wereld van sagen en legenden. Weelderige vrouw-  en dierfiguren of een symbiose van beide vormen een bont geheel in zijn kunstzinnig oeuvre. De beelden hebben een groot aaibaarheidsgehalte en nodigen uit tot het volgen van de lijnen en vormen. Vaak balanceren de werken op een uiterst iele basis waardoor de steenmassa een luchtig, zwevend en speels karakter krijgt.

 

Opening Najaar expositie

Zondag 30 oktober vond de opening van de najaarstentoonstelling  2016 in het gemeentehuis van Leudal plaats, georganiseerd door de werkgroep exposities.

De twee kunstenaars, Jos Solberg uit Geleen en Leo Horbach uit Landgraaf, genodigden en belangstellenden werden in de raadszaal ontvangen door burgemeester Arno Verhoeven. In zijn korte openingsrede benadrukte de burgemeester het belang van alle uitingen van beeldende kunst in de gemeente Leudal.

Vervolgens ging Jan Peeters in gesprek met de kunstenaars. De schilderijen van Jos Solberg zijn de verbeelding van de indrukken die hij opdoet tijdens zijn lange wandeltochten door Europa. Het zoeken naar een horizon die nooit bereikt zal worden omdat er steeds weer een nieuwe horizon opduikt gaf aanleiding tot een filosofische bespiegeling.

Leo Horbach ging tijdens het gesprek in op de uitdagingen en mogelijkheden die opgesloten zitten in de vorm en structuur van de kei of brok marmer. Verschillende stenen van nog onbewerkt tot voltooide sculptuur gingen ter verduidelijking van hand tot hand.

De middag werd afgesloten met een vernissage waarbij de gasten hun vragen en opmerkingen kwijt konden bij de kunstenaars.

Expositie: Julien Obama uit Mali, Feras Dahhan en Shorshvan Ibrahim

Opening van het Kunst en Cultuur Weekend  Leudal 2016

Onder grote publieke belangstelling en bij ideale weersomstandigheden ging zaterdag 3 september het Kunst en Cultuur Weekend Leudal 2016 van start.
Plaats van handeling: de tuinen van kasteel Baexem.

Een van de programma onderdelen: een expositie van werken van drie kunstenaars uit het AZC in Baexem; Julien Obama uit Mali, Feras Dahhan en Shorshvan Ibrahim, beiden uit Syrië.

Burgemeester Arno Verhoeven en Paul van Dooren, voorzitter van de Stichting voerden het woord en openden gezamenlijk de expositie.

Zangeres Sheebah, afkomstig uit Oeganda, wist met haar geweldige stem het publiek te raken met enige zelfgeschreven liederen in het Engels en haar moedertaal.

Sjaak Denessen, interim voorzitter van de werkgroep exposities, haalde Har Haans naar voren, een van de leden van de werkgroep. Har is de laatste vijf maanden onvermoeibaar geweest met de voorbereidingen. Hij heeft de contacten gelegd met de kunstenaars en de leiding in het AZC. Reden genoeg om hem apart lof toe te zwaaien.

Door de kunstenaars werden 3 kunstwerken beschikbaar gesteld die verloot werden onder de bezoekers.  Inmiddels heeft de uitloting plaatsgevonden en zijn de prijzen uitgereikt.

De winnares van de eerste prijs is Lourense Das uit Baexem. Ze houdt erg van beeldende kunst en koos onmiddellijk voor het werk ‘twee veren’ van Feras Dahhan.
De tweede prijs gaat naar Wil Rooswinkel uit Baexem. Wil is een liefhebber van de schilderkunst en koos voor het schilderijtje van Shorshvan Ibrahim.  Hij is erg onder de indruk va de kwaliteit van het werk van deze kunstenaar die hij tijdens de tentoonstelling zelf ontmoet heeft. 
De derde prijs werd uitgereikt aan Maria Casti uit Ell.  Zij is verguld met het keramisch werk  ‘Afrikaanse Masker’ van Julien Obama.

Een korte terugblik van de expositie kunt u bekijken via een filmpje via Youtube: https://youtu.be/WCu_iziAzs8

2016 Titia Eggen
Titia Eggen met 'ERGENS is HIER'
8 juli t/m 30 september 2016

Vloerbeeld:‘ERGENS is HIER’

De kunstenaar hierover:
“We lopen niet waar we zijn, maar waar we denken te zijn. Al enige tijd gebruik ik de werktitel: ‘Waar de voeten staan... waar het hoofd is.’ De plek waar je in gedachten bent, bevindt zich vaak op een andere locatie dan waar je fysiek bent. We dwalen door een eigen gecreëerde werkelijkheid. Mijn beelden bestaan voornamelijk uit papier, een materiaal dat het vluchtige karakter van het moment benadrukt en de kwetsbaarheid en vergankelijkheid versterkt.

De installatie ERGENS is HIER in de Missiekapel in Heythuysen gaat over het thuisgevoel, heel universeel en persoonlijk tegelijkertijd. Waar hoor je thuis als  je eigen thuis is weggevaagd. Heel primair rijst de vraag wat thuis betekent en hoe je het kunt hervinden en opnieuw vormen. In eerste instantie ligt het gegeven thuis ergens anders, daar waar het verloren is gegaan, om daarna in het moment te vallen, op de plek waar je bent. Heel basaal heb je niet meer nodig dan een ruimte waarin je past  en je je veilig kunt voelen, beschut en droog. Een fysieke plek. De weg naar je werkelijke thuis is moeilijker te vinden en komt pas later."

Kortom: de kapel en het vloerbeeld staan in totaliteit voor een moment van bezinning en contemplatie.
Titia Eggen: Studie autonoom ABKM – Maastricht - 1978-1983 
Woont en werkt in Maastricht. 
www.titiaeggen.nl

2016 Leudal Expositie: Monique Humblet en Frien Derks

Opening voorjaarsexpositie gemeentehuis van Leudal

Zondag 24 april was de opening en vernissage van de voorjaarsexpositie van de Stichting Kunst & Cultuur Leudal in het gemeentehuis van Leudal.
Monique Humblet toont schilderijen in acryl en Frien Derks exposeert beelden.

Na een woord van welkom door burgemeester Arno Verhoeven aan het talrijk aanwezige publiek, gaf Jan C M Peeters een boeiende voordracht waarbij hij het werk van beide kunstenaars analyseerde en parallellen aangaf met beeldhouwers zoals Brancusi en Jean Arp en schilders zoals Degas en van Gogh.

De expositie duurt nog tot en met 8 mei is in het gemeentehuis van Leudal en is te bezichtigen op de zondagen van 14.00 -17.00 uur en op werkdagen van maandag t/m donderdag van 10.00 – 16.00 uur.

De Werkgroep Exposities organiseert sinds 2000 jaarlijks  één voorjaars-  en één najaarsexpositie van telkens  twee kunstenaars uit de regio,  met professioneel werk op ‘eredivisie-niveau’ of lokale kunstenaars die  een opmerkelijke  kunstprijs of kunstonderscheiding behaald  hebben.

Leudal voorjaar expositie 2016

Monique Humblet en Frien Derks exposeren in het Leudal gemeentehuis.

De voorjaar expositie 2016 wordt geopend op zondag 24 april, om 14.00 uur, in het Leudal gemeentehuis in Heythuysen en duurt tot zondag 8 mei.

Het gemeentehuis is voor het bezichtigen van de expositie geopend op de zondagen van 14.00 -17.00 uur en op werkdagen van maandag t/m donderdag van 10.00 – 16.00 uur.

 

Monique Humblet, woonachtig in Roermond, toont schilderijen in acryl.

Naast eigen fantasie put zij inspiratie uit de natuur met haar eindeloze variatie aan vormen, kleuren en structuren. Ook oude voorwerpen waaraan de tijd een onuitwisbare invloed heeft gehad zijn een bron van inspiratie.

Het beperkt kleurgebruik levert een ingetogen en aangenaam kleurenpalet op.

De kunstenaar werkt ook veel met collages. Allerlei patronen, vormen en structuren worden nauwgezet verwerkt tot een geheel.

Het werk van Monique Humblet is een mix van abstractie en herkenbare elementen.

 

Frien Derks, geboren en woonachtig in Roggel, is op latere leeftijd pas begonnen met beeldhouwen. Volledige arbeidsongeschiktheid als gevolg van een auto ongeluk en andere aanslagen op zijn lichamelijke gezondheid, waren aanleiding voor Frien om een nieuwe invulling van zijn leven te zoeken.

Die vond hij in het beeldhouwen. Ondanks het feit dat het werken met de weerbarstige steen fysiek vaak vermoeiend is, heeft Frien hier toch zijn grote passie gevonden.

De beelden die Frien Derks maakt zijn figuratief met ronde vormen.

Hij laat zich leiden door de steen en al kappend, vijlend en schurend krijgen zijn ideeën vorm.

 

 

 

2016 kunstexcursie naar het Magritte museum

Zaterdag 23 april vertrokken we met 60 deelnemers richting Brussel, naar het Magritte museum.

Omdat het museumcafé gesloten was, dronken we eerst koffie in het Belvedère Hotel, de buren van het Koninklijk Paleis.
Het Koningsplein en de aanliggende gebouwen doen erg Frans aan, wat ook de bedoeling was van de ontwerpers.

Het Magritte museum is gehuisvest in een van de vier hoekgebouwen van het Paleis voor Schone Kunsten.
Alles bij elkaar een inmense kunsttempel van acht verdiepingen. Na de detectiepoortjes, volgde een rondleiding in 3 groepen.

De Belg Magritte, geboren in 1898, was een zeer veelzijdig man. Drie etages hangen vol werk dat hij in de loop der jaren maakte.
Hij begon als behangontwerper, werkte als reclametekenaar en ontwikkelde zich via kubisme en futurisme tot surrealistisch schilder.
Tussendoor fotografeerde en filmde hij. Hij maakte veel tekeningen, maar schilderde overwegend met olieverf.
Hij speelt met verhoudingen, levenloze dingen worden levend, zoals kegels die in bomen veranderen.
Hij gebruikt vaak een gordijn dat suggereert dat het schilderij iets voorstelt, dat zich op een toneel afspeelt.
Hij schildert de tegenstelling dag en nacht in een werk. Iedereen kent ook de beroemde pijp, die geen pijp is, omdat je ze niet kunt roken.
Begin jaren '40 komt er een stijlverandering. En volgde de "Renoirperiode".
Hij krijgt slechte kritieken en begint aan de uitdagende "Periode de Vache".
Hij verkoopt niets meer en keert terug naar zijn oude stijl.
De laatste 15 jaar van zijn leven krijgt hij succes en maakt om de 2 à 3 dagen een schilderij. Vaak varianten of replica's.
Hij wordt een echte "broodschilder".
Hij sterft op 15 augustus 1967 aan pancreaskanker en wordt begraven op het kerkhof van Schaarbeek te Brussel.

Na 1,5 uur Magritte, was de rest van de dag vrij te besteden. De meeste deelnemers gingen in de stad lunchen. Het was daar druk met winkelend publiek en vooral op de Grote Markt veel toeristen.

Enkel de bloemen op het trottoir van Metro Maalbeek en ook bij de Beurs en een enkele militair in de binnenstad, herinnerden nog aan de afschuwelijke aanslagen.

Rond 19.00 uur keerden we, volgens afspraak, in Baexem terug.

2016 Michel van Henten
Michel van Henten met 'Mensen zijn ook maar mensen'
8 januari t/m 30 maart

Michel van Henten heeft zijn opleiding genoten aan de Hogeschool voor de Kunsten te Utrecht en afgestudeerd in 2002 voor de richting beeldhouwen.

Tijdens zijn opleiding is hij begonnen met hout te bewerken, en te houwen tot organische vormen. Tegenwoordig richt hij zich voornamelijk op de menselijke figuur en gebruikt hij behalve hout ook andere materialen, zoals bladeren, veren, aarde en brons.

De beelden hebben een sterk poëtisch karakter en verhalen over de aardse oorsprong van ons allen en proberen een beschrijving te geven van de complexe menselijke emotionele belevingswereld.

Michel van Henten heeft geëxposeerd in de terpkerk te Urmond, het Natuurhistorisch Museum te Maastricht, Kunstliefde te Utrecht, bij de Kopermolen te Vaals, in Museum ’Land van Valkenburg’ en bij de KIV bij chateau st. Gerlach. Ook toont hij met enige regelmaat zijn werk bij Wanda Reiff.

Hij is enkele malen genomineerd om schetsontwerpen te maken voor beelden op diverse openbare plaatsen. Ook maakt hij regelmatig buitenbeelden voor particulieren en is zijn werk opgenomen in meerdere particuliere kunstcollecties.

Tegenwoordig woont hij in Wonck (België) en heeft hij zijn atelier in Maastricht in het AINSI gebouw. Ook maakte hij muziek met de band Zonderland waarmee hij heeft meegewerkt aan meerdere dans- en theatervoorstellingen.

In een mystieke plaats als de Missiekapel  is het goed om te bedenken dat ook mensen maar mensen zijn. Ook religie en religieuze gevoelens zijn menselijk.

2015 van Sint tot Klaos

De 17 editie van het Leudal project van Missiekapel tot Kunsttempel is wederom opmerkelijk en verrassend. Deze installatie is feestelijk actueel en gaat over verzamelen als levens kunst.

De installatie 'Sinterklaos' is een greep uit een verzameling van Sinterklaas figuren of aan de Sint verwante voorwerpen. Van deze hobby is, in anonimiteit, een tentoonstelling gemaakt uit de honderden voorwerpen die verspreid staan in het huis van de verzamelaar. In deze uitgebreide privé collectie ligt een gevoelswaarde besloten die in de loop van jaren alleen maar sterker werd omdat de betreffend collectioneur jaarlijks in december enthousiast en daadwerkelijk figureert als goed heilig man. Van deze hobby roeping heeft hij op verzoek van de werkgroep Missiekapel van de Stichting Kunst en Cultuur uit zijn collectie een greep genomen. Vooral kleinere, kleurrijke en speelse, soms grappige en vooral volkse verbeeldingen. Een door toeval uitgebreide en blijkbaar oneindige verzamelliefde spat ervan af.

Deze installatie was van 4 december tot 28 december 2015 dagelijks continue te bezichtigen in de Missiekapel naast de kerk, Dorpstraat, 6093 ED Heythuysen gemeente Leudal.

2015 kunstexcursie naar Remagen en Bonn

Kunstexcursie naar Remagen en Bonn

Zaterdag, 3 oktober vertrok een volle bus vanaf het kerkplein in Baexem. De werkgroep “excursies” organiseerde een bezoek aan het Arp Museum in Remagen, Bahnhof Rolandseck. Dit voormalige stationsgebouw uit de tijd dat reisjes langs de Rijn enorm populair werden en er een spoorlijn werd aangelegd waardoor het mogelijk werd om comfortabel vanuit de grote steden plaatsen te bereiken waar eerder dagen reizen voor nodig waren.

Bahnhof Rolandseck Remagen, (geopend in 1858), is mooi gelegen aan de Rijn met uitzicht op het aan de overkant gelegen Zevengebergte.

Buiten en binnen werken van Jean (Hans) Arp (1886 – 1966), een beeldhouwer, schilder en dichter. Hij speelde een belangrijke rol in de ontwikkeling van de moderne kunst en was een van de voormannen van de dada-beweging.

Bevor DaDa da war, war DaDa da.

Het station dreigde in verval te raken, tot een galeriehouder er een kunstcentrum van maakte. Het kunstenaars duo Arp en Taeber gaf er hun naam aan en een groot deel van hun kunst werd er in ondergebracht.

In 2007 kwam er een nieuwbouw, hoog tegen de helling, ontworpen door architect Richard Meier, verbonden met het oude stationsgebouw door een horizontale tunnel als een metrobuis en een verticale koker.

De Nederlands sprekende gids leidde ons ronden gaf op boeiende wijze tekst en uitleg over het museum en de collecties. Ondanks dat de rondleiding geruime tijd duurde, was die geen moment vervelend door de kennis van de gids zonder ook een moment belerend te worden.

Richard Meier is er in geslaagd een gebouw te ontwerpen dat speelt met de hoogteverschillen, licht, glas, hout en de transparante trappartijen,

Naast de werken van Hans Arp en zijn partner Sophie Taeuber bieden de hoge, lichte zalen ook plaats aan tijdelijke exposities, zoals nu aan het werk van Bernard Schultze (1915 – 2005).

Schilderijen van vaak enorme afmetingen, kleurrijk en intrigerend. Ruimtelijk werk met organische vormen en soms volstrekt vormeloos; af en toe onbehaaglijk aandoend.

Vervolgens terug naar Bonn, waarvan de oorsprong teruggaat naar de Romeinse tijd; een stad met een bewogen geschiedenis. De stadstour per bus was uitermate comfortabel. Een Duitstalige gids, geboren en getogen in Bonn en zeer trots op haar stad. Op haar aanwijzingen reed de chauffeur kriskras door de stad, langs gebouwen en monumenten (Ludwig van Beethoven is prominent aanwezig!).

Na de hereniging van Duitsland in 1990 werd Berlijn weer hoofdstad. Vanaf 1949 was Bonn de regeringszetel van Bondsrepubliek Duitsland (West-Duitsland) Maar nu nog zijn een aantal ministeries gevestigd in Bonn en hebben ministeries met hoofdzetel in Berlijn een dependance in Bonn.

Bijzonder was dat op 3 oktober de dag van de Duitse eenheid wordt gevierd. En wij waren erbij!

Op de terugweg hadden we heel weinig last van de enorme files die zich bij ieder Autobahnkreuz hadden gevormd. Stipt om 19.00 uur was de bus weer op het Kerkplein in Baexem.

De werkgroep “excursies” verdient alle lof voor de keuze van het reisdoel en de organisatie.

2015 Basisschool De Neerakker en ...

Basisschool De Neerakker
Guus Droesen schooltuin
Jan C M Peeters beeldend kunstenaar

met OM HIER TE GETUIGEN VAN VAN GOGH
16 september t/m 30 november

OM  HIER TE GETUIGEN VAN

                          VAN GOGH

                           1890-2015

hij schilderde buiten
hij schilderde buiten zichzelf
hel van zon, van streek, van spierspanning

met rood, zwartblauw en knalgeel
en bovenal fel begeesterd
wit over een zaadrijp korenveld kraaiend

schilderde hij zichzelf buiten
god, weelde, weerstand en licht

ruikend naar schilderen
dichtte hij buiten gewoon open

C M 1989/2015

RUIKERS VOOR VAN GOGH

Spectaculair sluitstuk van het van Goghjaar en de schooltuin                 
Burgemeester A. Verhoeven van Leudal verwelkomt op dinsdag 13 oktober om 14.00 uur bij de missiekapel in Heythuysen de kinderen van basisschool “de Neerakker” die als in een processie naar de missiekapel lopen met hun geoogste zonnebloemen ten behoeve van de installatie “Om hier te getuigen van van Gogh”. Burgemeester Verhoeven geeft dan ook de uitslag over de hoogste zonnebloem. Iedereen is van harte welkom.

HET VAN GOGHJAAR EN DE SCHOOLTUIN

2015: Nederland gedenkt dat 125 jaar geleden  Vincent van Gogh overleed. Het ‘echte leven’ was volgens van Gogh te vinden op het platteland. Hij beschouwde het werken met de handen als eerlijk werk. Zaaien, spitten, aardappels eten waren belangrijke onderwerpen in zijn schilderijen. Zijn religieuze en  sociale bewogenheid verbeeldde hij met “de zonnebloem”.

De puurheid van de natuur

Nu heeft Guus Droesen met onderstening van opa’s die kinderen “de zaaipas” leerden een mooie verbinding gemaakt met de natuur, het zaaien en oogsten.

Poëzie

In het voorjaar hebben opa’s de kinderen zonnebloemen leren zaaien met de authentieke zaaikorf en in de “zaaipas” De geoogste zonnebloemen bij het Leudal gemeentehuis en de basisschool school van Baexem  krijgen een plek in de missiekapel bij de kerk in Heythuysen. Kunstenaar Jan CM Peeters bewierrookt  de kapel met de indringende reuk van olieverf.

“Om hier te getuigen van van Gogh”

De 16de Missiekapel expositie bij de kerk in Heythuysen is permanent te zien tot eind november.

Klik hier om naar een reportage van Regio Leudal TV tegaan.

2015 Leudal Expositie: Ger Hermans en Jack van Iwaarden de Vreede
15de Najaar expositie in het gemeentehuis Leudal.

De Leudal Najaar expositie 2015 werd vervroegd omdat de opening ervan ingebed was in het Leudal Kunst en Cultuur Weekend 2015.

 

Deze expositie betrof Ger Hermans (Heythuysen) en Jack van Iwaarden de Vreede (Roggel) en liep van zaterdag 5 sept. t/m zo 4 okt. 2015.

De opening:

-ontvangst door burgemeester Arno Verhoeven, 

-opening: Jan Peeters in gesprek met beide kunstenaars en